حدیث دربارهتجارت، مؤمن را از ياد خدا باز نمى دارد

بحار الأنوار عن فقه الرضا عليه السلام:إذا كُنتَ فيتِجارَتِكَ وحَضَرَتِ الصّلاةُ فلا يَشغَلْكَ عنها مَتْجَرُكَ، فإنَّ اللّهَوَصفَ قَوما ومدَحَهُم فقالَ: «رِجالٌ لا تُلهيهم تِجارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللّهِ وَإِقامِ الصَّلَاةِ وَإِيتاءِ الزَّكاةِ يَخافُونَ يَوْما تَتَقَلَّبُ فِيهِ القُلُوبُ وَالْأَبْصارُ» . وكانَ هؤلاءِ القَومُ يَتَّجِرونَ، فإذا حَضَرَتِ الصّلاةُ تَرَكوا تِجارَتَهُم وقاموا إلى صَلاتِهِم، وكانوا أعظَمَ أجْرا مِمَّن لا يَتَّجِرُ فيُصَلّي. ۱
بحار الأنوارـ به نقل از فقه الرضا عليه السلام ـ: هرگاه در حال كسب و كار بودى و وقت نماز رسيد، كسبت تو را از نماز باز ندارد؛ زيرا خداوند مردمى را چنين توصيف كرده و ستوده است: «مردانى كه هيچ تجارت و خريد و فروشى از ياد خدا و نماز گزاردن و زكات دادن بازشان نمى دارد. بيمناك روزى هستند كه دلها و ديدگان دگرگون مى شوند» . اين مردم كاسب بودند، اما چون وقت نماز مى رسيد دست از كسب و كار مى شستند و به نماز مى ايستادند، مزد و پاداش اينان بيش از كسانى بود كه كاسبى نمى كردند و نماز مى خواندند.
۱.بحار الأنوار: 103/100/40.