حدیث دربارهگريستن از ترس خدا
عنه عليه السلام:ما مِن شيءٍ إلّا ولَهُ كَيْلٌ أو وَزنٌ إلّا الدُّموعَ، فإنّ القَطرةَ مِنها تُطْفِئُ بِحارا مِن نارٍ، وإذا اغْرَوْرَقَتِ العَينُ بمائها لَم يَرْهَقْ وَجهَهُ قَتَرٌ ولا ذِلَّةٌ، فإذا فاضَتْ حَرَّمَهُ اللّهُ على النّارِ، ولَو أنّ باكيا بكى في اُمَّةٍ لَرُحِموا. ۱
امام صادق عليه السلام:هر چيزى پيمانه اى ياوزنى دارد مگر اشكها؛ زيرا قطره اى اشك، درياهايى از آتش را فرو مى نشاند. هرگاه چشم غرق در اشك خود شود، گَرد هيچ فقر و ذلّتى بر چهره آن نمى نشيند. و هرگاه اشكها سرازير شود خداوند آن چهره را بر آتش حرام مى گرداند. و اگر گرينده اى در ميان امّتى بگريد همه آن امّت مشمول رحمت مى شوند.
۱.بحار الأنوار: 93/331/14