حدیث دربارهمعناى بخل

منتخب میزان الحکمه، ص ۱۶۱، ح ۷۱۸

امام صادق علیه‌السلام

معناى بخل

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:إنّما الشَّحِيحُ مَن مَنَعَ حَقَّ اللّهِ، وأنفَقَ في غَيرِ حَقِّ اللّهِ عز و جل. ۱

امام صادق عليه السلام:تنگ چشم، كسى است كه حقّ خدا را نپردازد و در راهى جز حقّ خداوند عز و جل خرج كند.

۱.بحار الأنوار: 73 / 305 / 25.

کلیدواژه‌ها بخل معنای بخل

احادیث دیگر این موضوع

۲

امام حسن عليه السلامـ در پاسخ به پرسش پدرش از او درباره تنگ چشمى ـ: تنگ چشمى آن است كه آنچه را دارى مايه شرافت پندارى و آنچه را انفاق كنى، تلف شده و بر باد رفته انگارى.

امام صادق عليه السلام:تنگ چشمى، بالاتر و بدتر از بخل است؛ زيرا بخيل نسبت به آنچه خود دارد بخل مى ورزد، امّا تنگ چشم هم به مال مردم و هم به مال خودش بخل مى ورزد، تا جايى كه هر چه دست مردم مى بيند آرزو مى كند كه، به حلال يا حرام، از آن او باشد؛ از آنچه خدا روزيش كرده نه سير مى شود و نه سودى بر مى گيرد.