حدیث دربارهثواب هدايت كردن

بحارالأنوار:رُويَ أنّ داوودَ عليه السلام خَرَجَ مُصحِرا مُنفَرِدا، فأوحَى اللّهُ إلَيهِ: يا داوودُ، مالِي أراكَ وَحدانِيّا؟ فقالَ: إلهي اشتَدَّ الشَّوقُ مِنّي إلى لِقائكَ، وحالَ بَيني وبَينَ خَلقِكَ، فأوحَى اللّهُ إلَيهِ: اِرجِعْ إلَيهِم؛ فإنّكَ إن تَأتِني بِعَبدٍ آبِقٍ اُثْبِتْكَ في اللَّوحِ حَميدا. ۱
بحارالأنوار:روايت شده است كه داوود عليه السلام تنها به صحرا رفت. پس خداوند به او وحى فرمود: اى داوود! چه شده است كه تو را تنها مى بينم؟ عرض كرد: معبودا! شوق ديدار تو در جانم شدّت گرفته و ميان من و خلق تو حائل گشته است. خداوند به او وحى فرمود: به ميان آنان برگرد؛ زيرا اگر تو يك بنده گريز پا را نزد من بياورى نام تو را در لوح، با صفت ستوده ثبت مى كنم.
۱.بحار الأنوار: 14 / 40 / 26.

احادیث دیگر این موضوع

۲