حدیث دربارهشرك پنهان
الإمامُ الصّادقُ عليه السلامـ في قولِهِ تعالى: «وَما يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ.» ـ: هُو الرَّجُلُ يقولُ: لَولا فُلانٌ لَهَلَكتُ، ولَولا فُلانٌ لَأصَبتُ كذا وكذا، ولَولا فُلانٌ لَضاعَ عِيالي، ألا تَرى أ نّهُ قد جَعَلَ للّهِِ شَريكا في مُلكِهِ يَرزُقُهُ ويَدفَعُ عَنهُ؟! قالَ [الراوي]: قلتُ: فيقولُ: لَولا أنَّ اللّهَ مَنَّ عَليَّ بِفلانٍ لَهَلَكتُ؟ قال: نَعَم، لا بَأسَ بهذا. ۱
تفسير العيّاشىـ به نقل از مالك بن عطيه ـ: امام صادق عليه السلام درباره همين آيه فرمود: مانند اين كه انسان بگويد: اگر فلانى نبود، من از بين مى رفتم و اگر فلانى نبود، چنين و چنان مى شدم و اگر فلانى نبود، خانواده ام نابود مى شد؛ مگر نمى بينى كه او با اين حرفها در مُلك خدا، برايش شريكى قائل شده كه روزيش مى دهد و از او دفاع و دفع گرفتارى مى كند؟ عرض كردم: پس بگويد: اگر خداوند به واسطه فلانى بر من منّت ننهاده بود از بين مى رفتم؟ فرمود: آرى، اشكالى ندارد.
۱.تفسير العيّاشيّ: 2 / 200 / 96.