حدیث دربارهنشانه هاى مخلص

منتخب میزان الحکمه، ص ۴۰۳، ح ۱۸۸۱

امام علی علیه‌السلام

نشانه هاى مخلص

الإمامُ عليٌّ عليه السلام:العِبادَةُ الخالِصَةُ أنْ لا يَرجوَالرّجُلُ إلّا رَبَّهُ، ولا يَخافَ إلّا ذَنْبَهُ. ۱

امام على عليه السلام:عبادت خالص اين است كه آدمى جز به پروردگار خويش اميد نبندد و جز از گناه خويش نترسد.

۱.غرر الحكم: 2128.

کلیدواژه‌ها تبلیغ واجبات تبلیغ کننده اخلاص نشانه های مخلص

احادیث دیگر این موضوع

۳

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا هر حقّى را حقيقتى است و بنده به حقيقت اخلاص نرسد، مگر آن گاه كه دوست نداشته باشد در برابر كارى كه براى خدا مى كند، تمجيد و ستايش شود.

امام صادق عليه السلام:عمل خالص آن است كه نخواهى كسى جز خداوند عز و جل، تو را بر انجام آن بستايد. ابو حامد غزّالى بعد از بازگو كردن سخنان بزرگان درباره حقيقت اخلاص مى گويد: در اين باره اقوال زياد است، ولى با روشن شدن حقيقت، نقل همه آنها فايده اى در بر ندارد. بيان كامل در اين موضوع، همان بيان سرور جهانيان است؛ كه وقتى از آن حضرت درباره اخلاص سؤال شد، فرمود: اخلاص آن است كه بگويى: پروردگار من خداست و سپس، همچنان كه فرمان دارى، بر اين گفته خويش، پايدار مانى؛ يعنى هوى و هوس و نفس خود را نپرستى و جز پروردگارت را پرستش نكنى و در عبادت او همچنان كه خداوند فرمانت داده است، پشتكار به خرج دهى. اين، اشاره اى است به چشم نداشتن به چيزى جز خداوند عز و جل كه همان اخلاص حقيقى است.

معانى الأخبار:ـ در پاسخ به سؤال پيامبر صلى الله عليه و آله ازتفسير اخلاص ـجبرئيل عليه السلام گفت: مخلِص كسى است كه از مردم هيچ نخواهد، تا خود بدان دست يابد و هرگاه بدان دست يافت خشنود شود و هرگاه چيزى نزدش باقى ماند، آن را در راه خدا [به ديگران]بخشد؛ زيرا كسى كه از مخلوق چيزى نخواهد، به عبوديت براى خداوند عز و جلاقرار كرده است و چون به نياز خود رسيد و خشنود گشت، از خدا خشنود شده و خداوند تبارك و تعالى نيز از او خشنود است و هرگاه [آنچه برايش باقى مانده] به خاطر خداوند عز و جل ببخشد، به مرتبه اعتماد بر پروردگارش عز و جل رسيده است.