تداوم نبرد به رهبرى عايشه
2 حدیث
تاريخ الطبري عن محمّد وطلحة:كانَ القِتالُ الأَوَّلُ يَستَحِرُّ إلَى انتِصافِ النَّهارِ، واُصيبَ فيهِ طَلحَةُ، وذَهَبَ فيهِ الزُّبَيرُ، فَلَمّا أوَوا إلى عائِشَةَ وأبى أهلُ الكوفَةِ إلَا القِتالَ ولَم يُريدوا إلّا عائِشَةَ، ذَمَرَتهم ۱ عائِشَةُ.
فَاقتَتَلوا حَتّى تَنادَوا فَتَحاجَزوا، فَرَجَعوا بَعدَ الظُّهرِ فَاقتَتَلوا، وذلِكَ يَومَ الخَميسِ في جُمادَى الآخِرَةِ، فَاقتَتَلوا صَدرَ النَّهارِ مَعَ طَلحَةَ وَالزُّبَيرِ، وفي وَسَطِهِ مَعَ عائِشَةَ. ۲
تاريخ الطبرىـ به نقل از محمّد و طلحه ـ: جنگِ نخست تا وسط روز ادامه يافت و طلحه در آن، مجروح شد و زبير هم رفت. پس چون لشكر به عايشه پناه بردند و كوفيان جز جنگ نخواستند و جز [تحويل دادن] عايشه را نخواستند، عايشه آنان را با سرزنش، تحريك نمود.
آنان جنگ كردند تا اين كه بانگ آتش بس زدند و از جنگ، دست كشيدند و سپس، بعد از ظهر، بازگشتند و به جنگ پرداختند و اين در روز پنج شنبه از ماه جمادى دوم بود. پس نبرد در آغاز روز با طلحه و زبير بود و در وسط روز با عايشه.
تاريخ الطبري عن الشعبي:حَمَلَت مَيمَنَةُ أميرِ المُؤمِنينَ عَلى مَيسَرَةِ أهلِ البَصرَةِ فَاقتَتَلوا، ولاذَ النّاسُ بِعائِشَةَ، أكثَرُهُم ضُبَّةُ وَالأَزدُ. وكانَ قِتالُهُم مِن ارتِفاعِ النَّهارِ إلى قَريبٍ مِنَ العَصرِ، ويُقالُ: إلى أن زالَتِ الشَّمسُ، ثُمَّ انهَزَموا. ۱
تاريخ الطبرىـ به نقل از شَعبى ـ: جانب راست سپاه اميرمؤمنان بر جانب چپ بصريان، يورش بردند و به جنگ پرداختند و لشكريان به عايشه پناه بُردند. بيشتر آنان از قبيله ضِبّه و اَزْد بودند. جنگ آنان از هنگام بالا آمدن روز تا نزديك عصر بود و گفته شده تا غروب خورشيد. سپس شكست خوردند.
۱.تاريخ الطبري: ج 4 ص 512.