حدیث دربارهتقسيم برابر ثروت هاى عمومى

الإمام عليّ عليه السلامـ في ذَمِّ العاصينَ مِن أصحابِهِ ـ: أوَلَيسَ عَجَبا أنَّ مُعاوِيَةَ يَدعُو الجُفاةَ الطَّغامَ فَيَتَّبِعونَهُ عَلَى غَيرِ مَعونَةٍ ولا عَطاءٍ، وأنَا أدعوكُم ـ وأنتُم تَريكَةُ ۱ الإِسلامِ، وبَقِيَّةُ النّاسِ ـ إلَى المَعونَةِ أو طائِفَةٍ مِنَ العَطاءِ، فَتَفَرَّقونَ عَنّي وتَختَلِفونَ عَلَيَّ؟! ۲
امام على عليه السلامـ در نكوهش ياران نافرمانش ـ: شگفت نيست كه معاويه، بى سر و پاهاى پست را مى خواند، و آنان پيروى اش مى كنند، بى آن كه بدانان، كمكى كند يا عطايى رساند؛ ولى من، شما را كه يادگار اسلام و بازمانده نسل هاى گذشته ايد، مى خوانم تا ياريتان دهم و يا بخششى برايتان مقرّر كنم؛ امّا از گرد من پراكنده مى شويد و با من، مخالفت مى ورزيد.
۱.التريكة: بيضة النعامة بعد أن يخرج منها الفرخ تتركها في مجثمها (لسان العرب: ج 10 ص 405 «ترك»). والمراد: أنتم خَلَف الإسلام وعِوَض السَّلف.
۲.نهج البلاغة: الخطبة 180، الغارات: ج 1 ص 291؛ تاريخ الطبري: ج 5 ص 107 عن عبد اللّه بن فقيم، البداية والنهاية: ج 7 ص 316 كلّها نحوه.

احادیث دیگر این موضوع

۸
أنساب الأشرافـ به نقل از حارث ـ: نزد على عليه السلام بودم كه دو زن، نزد او آمدند و گفتند: اى امير مؤمنان! ما نيازمند و تهى دستيم. فرمود: «اگر راستگو باشيد، حقوق شما بر ما و بر همه مسلمانانِ توانمند، واجب است». آن گاه به مردى دستور داد: «به همراه اين دو زن، به بازارِ ما روانه شو و براى هريك، پيمانه اى غذا و سه لباس (جامه، چارقد و چادر) خريدارى كن و به هريك، از تقسيمى من، صد درهم عطا كن». وقتى بازگشتند، يكى از آنان، از صورتش نقاب برداشت و گفت: اى امير مؤمنان! مرا برترى ده بدانچه خداوند، تو را بدان، برترى و شرف داده است. فرمود: «خداوند، مرا به چه چيزى برترى و شرف داده است؟». گفت: به پيامبر خدا. فرمود: «راست گفتى. تو كيستى؟». گفت من، زنى عرب هستم و اين زن، از غير عرب است. [حارث] گويد: چيزى را از زمين برگرفت و سپس فرمود: «آنچه را ميان دو لوح بود، مطالعه كردم. در آن، فضيلتى براى فرزندان اسماعيل بر فرزندان اسحاق نيافتم، ولو به اندازه بالِ پشه اى».