شُرَيح قاضى
1 حدیث
نهج البلاغة:رُوِيَ أنَّ شُرَيحَ بنَ الحارِثِ قاضِيَ أميرِ المُؤمِنينَ عليه السلام اشتَرى عَلى عَهدِهِ دارا بِثَمانين دينارا، فَبَلَغَهُ ذلِكَ فَاستَدعى شُرَيحا وقالَ لَهُ:
بَلَغَني أنَّكَ ابتَعتَ دارا بِثَمانين دينارا، وكَتَبتَ لَها كِتابا، وأشهَدتَ فيهِ شُهودا!
فَقالَ لَهُ شُرَيحٌ: قَد كانَ ذلِكَ يا أميرَ المُؤمِنينَ.
قالَ: فَنَظَرَ إلَيهِ نَظَرَ المُغضَبِ ثُمَّ قالَ لَهُ: يا شُرَيحُ! أما إنَّهُ سَيَأتيكَ مَن لا يَنظُرُ في كِتابِكَ، ولا يَسأَلُكَ عَن بَيِّنَتِكَ حَتّى يُخرِجَكَ مِنها شاخِصا، ويُسلِمَكَ إلى قَبرِكَ خالِصا. فَانظُر يا شُرَيحُ! لا تَكونُ ابتَعتَ هذِهِ الدّارَ مِن غَيرِ مالِكَ، أو نَقَدتَ الثَّمَنَ مِن غَيرِ حَلالِكَ؛ فَإِذا أنتَ قَد خَسِرتَ دارَ الدُّنيا ودارَ
نهج البلاغه:گزارش شده كه شريح بن حارث، قاضى امير مؤمنان، خانه اى در دوران حكومت وى، به هشتاد دينار خريدارى كرد. اين خبر به على عليه السلام رسيد. شريح را خواست و به وى فرمود: «به من خبر رسيده است كه خانه اى را به هشتاد دينار خريده اى و برايش سند نوشته اى و گواهانى بر آن گرفته اى».
شريح گفت: همين طور است، اى اميرمؤمنان!
[راوى گويد:] خشم آلود به وى نگاه كرد و فرمود: «اى شريح! بدان كه به زودى كسى سراغت آيد كه در سندت ننگرد و از گواهانت نپرسد، تا اين كه تو را از خانه بيرون كرده، به گور، تسليمت كند، برهنه از همه چيز. اى شريح! بنگر مبادا اين خانه را از ثروت ديگران خريده باشى يا پول آن را از غيرِ حلال به دست آورده باشى، كه در اين صورت، در دنيا و آخرت، زيان ديده اى. بدان اگر به هنگام خريد نزد من