يارى خواهى امام از مهاجران و انصار

كتاب سُلَيم بن قيس:سلمان گفت: چون شب شد، على عليه السلام فاطمه عليها السلام را بر درازگوشى سوار كرد و دست دو پسرش، حسن و حسين عليهما السلام را گرفت و هيچ يك از اهل بدر، چه مهاجر و چه انصار را وا ننهاد، جز آن كه به منزلش رفت و حقّش را به آنان يادآورى كرد و آنان را به يارى خود فرا خواند؛ امّا جز 44 نفر، هيچ كدام پاسخ مثبت ندادند. پس به آنان فرمان داد كه صبح زود، سر تراشيده و با سلاح هايشان بيايند و تا به پاى مرگ، پيمان ببندند. چون صبح شد، جز چهار تن [به وعده خود] وفا نكردند. به سلمان گفتم: آن چهار تن كه بودند؟ گفت: من، ابو ذر، مقداد و زبير بن عوّام. سپس على عليه السلام شب بعد به نزد آنان آمد و سوگندشان داد. گفتند: صبح با تو مى آييم؛ امّا هيچ يك از آنان، جز ما [چهار تن]نيامدند. و شب

شرح نهج البلاغةـ از نامه مشهور معاويه به على عليه السلام ـ: گويى همين ديروز بود كه تو را ديدم؛ وقتى كه با ابو بكر صدّيق، بيعت شده بود و تو، خانه نشينِ خود (فاطمه (س)) را شب هنگام بر درازگوشى سوار كردى و در حالى كه دستانت در دستان دو پسرت، حسن و حسين بود، هيچ يك از اهل بدر و سابقه داران را وا ننهادى، جز آن كه به سوى خود فرا خواندى و با همسرت به سوى آنان رفتى و دو پسرت را شفيع كردى و از آنان بر ضدّ صحابى پيامبر خدا يارى خواستى. پس هيچ يك از آنان، جز چهار يا پنج تن، به تو پاسخ مثبت ندادند و به جانم سوگند، اگر حق با تو بود، پاسخت را مى دادند. تو ادّعاى باطلى كردى و سخن نامقبولى گفتى و چيزى دست نيافتنى خواستى و هر چه را فراموش كنم، سخنت را به ابو سفيان فراموش نمى كنم كه چون تو را تحريك و

الكافىـ به نقل از ابو هيثم بن تَيَّهان ـ: امير مؤمنان، در مدينه براى مردم، سخنرانى كرد و فرمود: «هان! سوگند به كسى كه دانه را شكافت و جان را آفريد، اگر علم را از معدنش بر مى گرفتيد و آب را از سرچشمه اش مى نوشيديد و خير را از جايگاهش فراهم مى كرديد و راه را از داناى آن مى جستيد ومسير حق را مى پيموديد، راه ها برايتان معلوم مى شد و نشانه ها برايتان آشكار مى گشت و اسلام براى شما نورافشان مى گرديد و روزىِ فراوان و بى زحمت مى خورديد و كسى در ميان شما نيازمند نمى شد و نه به مسلمان، ستم مى شد و نه به كافرِ هم پيمان شما. منتظر باشيد! به زودى همه آنچه را كِشتيد، درو مى كنيد و فرجام سنگين جُرمى را كه مرتكب شديد و آنچه را به سوى خود كشيديد، مى يابيد. سوگند به آن كه دانه را شكافت و جان را آفريد، بى