حدیث دربارهعلى با حق است

إعلام الورى عن ابن عبّاس:سَأَلتُ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله حينَ حَضَرَتهُ وَفاتُهُ، فَقُلتُ: يا رَسولَ اللّهِ، إذا كانَ ما نَعوذُ بِاللّهِ مِنهُ فَإِلى مَن؟ فَأَشارَ إلى عَلِيٍّ عليه السلام فَقالَ: إلى هذا؛ فَإِنَّهُ مَعَ الحَقِّ وَالحَقُّ مَعَهُ، ثُمَّ يَكونُ مِن بَعدِهِ أحَدَ عَشَرَ إماما مُفتَرَضَةً طاعَتُهُم كَطاعَتِهِ ۱. ۲
إعلام الورىـ به نقل از ابن عبّاس ـ: از پيامبر خدا در هنگام وفاتش پرسيدم: اى پيامبر خدا! خداىْ ناكرده، اگر اتّفاقى [براى شما] بيفتد، سراغ چه كسى برويم؟ ايشان به على عليه السلام اشاره كرد و فرمود: «به سوى او. او با حق است و حق با او و پس با يازده امام پس از او؛ آنان كه اطاعتشان مانند اطاعت از او واجب است».
۱.في طبعة بيروت بتحقيق علي أكبر الغفّاري: «كطاعتي».
۲.إعلام الورى: ج 2 ص 164، كشف الغمّة: ج 3 ص 295، الصراط المستقيم: ج 2 ص 121.

احادیث دیگر این موضوع

۸
تاريخ دمشقـ به نقل از عبيد اللّه بن عبد اللّه مدينى ـ: معاوية بن ابى سفيان حج گزارد و از مدينه گذر نمود. به مجلسى وارد شد كه سعد بن ابى وقّاص و عبداللّه بن عمر و عبد اللّه بن عبّاس هم بودند. به سعد، رو كرد و گفت: اى ابو اسحاق! تو كسى هستى كه حقّ ما را نشناختى. كنار نشستى و نه با ما بودى و نه عليه ما! سعد گفت: من ديدم دنيا را تاريكى فرا گرفته است؛ پس به شترم گفتم: «اِخ» صدايى است كه براى نشاندن شتر به كار مى برند و كنايه از «كنار نشستن» و «بى طرفى» است (ر. ك: القاموس المحيط: باب «الخاء»، فصل «الهمزة»، ذيل «إيخ»). و او را نشاندم، تا اين كه تيرگى ها رفت. معاويه گفت: من همه قرآن را خوانده ام؛ امّا در كتاب خداى عز و جل «اِخ» نخوانده ام. سعد گفت: حال كه نمى پذيرى، شنيدم كه پيامبر خدا به على عليه السلام مى گويد: «تو با حق هستى و حق با توست، هر كجا كه بچرخد». معاويه گفت: بايد بر اين مطلب، گواه بياورى. سعد گفت: اين اُمّ سلمه است كه بر [اين سخنِ]پيامبر خدا گواهى مى دهد. همگى برخاستند و بر امّ سلمه وارد شدند و گفتند: اى مادر مؤمنان! دروغ بستن بر پيامبر صلى الله عليه و آله بسى فراوان شده است و اين سعد، چيزى از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل مى كند كه ما نشنيده ايم؛ اين كه پيامبر صلى الله عليه و آله به على عليه السلام گفته باشد: «تو با حق هستى و حق با توست، هر كجا كه بگردد». امّ سلمه گفت: پيامبر خدا اين را در خانه من به على عليه السلام فرمود. معاويه به سعد گفت: اى ابو اسحاق! من اكنون تو را بدين جهت سرزنش مى كنم كه اين را از پيامبر خدا شنيده بودى و از يارى على دست كشيدى! اگر من اين را از پيامبر خدا شنيده بودم، تا لحظه مرگم خادم على مى شدم.