حدیث دربارهعلى با حق است

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:عَلِيٌّ مَعَ الحَقِّ وَالحَقُّ مَعَ عَلِيٍّ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:على با حق است و حق با على.

۱.الإمامة والسياسة: ج 1 ص 98 عن محمّد بن أبي بكر، شرح نهج البلاغة: ج 18 ص 24 وفيه «أنت مع الحقّ والحقّ معك»؛ الفصول المختارة: ص 221 وفيه «هو مع الحقّ والحقّ معه»، المحاسن: ج 1 ص 81 ح 47 عن السري بن خالد عن الإمام الصادق عن آبائه عليهم السلامعنه صلى الله عليه و آله وفيه «أنت مع الحقّ والحقّ معك»، كفاية الأثر: ص 20 عن ابن عبّاس و ص 117 عن أبي أيّوب، شرح الأخبار: ج 2 ص 60 ح 421 عن عائشة.

کلیدواژه‌ها احادیث عصمت علی با حق است

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:على با حق است و حق با على. حق بر مدار او مى گردد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:رحمت خدا بر على! خدايا! حق را هميشه بر مدار او بگردان فخر رازى مى گويد: «هر كس در دينش به على بن ابى طالب اقتدا كند، بى گمان، هدايت مى يابد و دليل آن، گفته پيامبر صلى الله عليه و آله است كه فرمود: «خدايا! حق را هميشه بر مدار او بگردان!» (تفسير الفخر الرازى: ج 1 ص 210)..

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:على با حق است و حق با على. خدايا! حق را هميشه بر مدار على بگردان!

مسند أبى يعلىـ به نقل از ابو سعيد ـ: با گروهى از مهاجر و انصار، در نزديكى خانه پيامبر صلى الله عليه و آله بوديم. پيامبر صلى الله عليه و آله نزد ما آمد و گفت: «آيا شما را از بهترينتان باخبر نكنم؟». گفتند: چرا. گفت: «بهترين شما، پاكان وفادارند. خداوند، پرهيزگار نهانكار را دوست دارد». در همان حال، على بن ابى طالب عليه السلام عبور كرد. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «حق، با اين است. حق، با اين است».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى پسر عبّاس! به زودى، مردم به چپ و راست مى روند. چون اين گونه شد، از على و حزب او پيروى كن، كه او با حق است و حق با اوست. [آن دو]از هم جدا نمى شوند، تا در كنار حوض [كوثر] بر من در آيند.

تاريخ بغدادـ به نقل از ابو ثابت، آزاد شده ابوذر ـ: بر اُمّ سلمه وارد شدم. ديدم كه گريه كنان، از على عليه السلام ياد مى كند و مى گويد: شنيدم پيامبر خدا مى فرمود: «على با حق است و حق با على است و هرگز از هم جدا نمى شوند، تا روز قيامت در كنار حوض [كوثر] بر من در آيند».

تاريخ دمشقـ به نقل از عبيد اللّه بن عبد اللّه مدينى ـ: معاوية بن ابى سفيان حج گزارد و از مدينه گذر نمود. به مجلسى وارد شد كه سعد بن ابى وقّاص و عبداللّه بن عمر و عبد اللّه بن عبّاس هم بودند. به سعد، رو كرد و گفت: اى ابو اسحاق! تو كسى هستى كه حقّ ما را نشناختى. كنار نشستى و نه با ما بودى و نه عليه ما! سعد گفت: من ديدم دنيا را تاريكى فرا گرفته است؛ پس به شترم گفتم: «اِخ» صدايى است كه براى نشاندن شتر به كار مى برند و كنايه از «كنار نشستن» و «بى طرفى» است (ر. ك: القاموس المحيط: باب «الخاء»، فصل «الهمزة»، ذيل «إيخ»). و او را نشاندم، تا اين كه تيرگى ها رفت. معاويه گفت: من همه قرآن را خوانده ام؛ امّا در كتاب خداى عز و جل «اِخ» نخوانده ام. سعد گفت: حال كه نمى پذيرى، شنيدم كه پيامبر خدا به على عليه السلام مى گويد: «تو با حق هستى و حق با توست، هر كجا كه بچرخد». معاويه گفت: بايد بر اين مطلب، گواه بياورى. سعد گفت: اين اُمّ سلمه است كه بر [اين سخنِ]پيامبر خدا گواهى مى دهد. همگى برخاستند و بر امّ سلمه وارد شدند و گفتند: اى مادر مؤمنان! دروغ بستن بر پيامبر صلى الله عليه و آله بسى فراوان شده است و اين سعد، چيزى از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل مى كند كه ما نشنيده ايم؛ اين كه پيامبر صلى الله عليه و آله به على عليه السلام گفته باشد: «تو با حق هستى و حق با توست، هر كجا كه بگردد». امّ سلمه گفت: پيامبر خدا اين را در خانه من به على عليه السلام فرمود. معاويه به سعد گفت: اى ابو اسحاق! من اكنون تو را بدين جهت سرزنش مى كنم كه اين را از پيامبر خدا شنيده بودى و از يارى على دست كشيدى! اگر من اين را از پيامبر خدا شنيده بودم، تا لحظه مرگم خادم على مى شدم.

المناقب، خوارزمىـ به نقل از اصبغ بن نباته ـ: چون زيد بن صوحان در جنگ جمل زخمى شد، امير مؤمنان، على بن ابى طالب عليه السلام به نزدش آمد و بالاى سرش رفت. او هنوز نيمه جانى داشت و درد مى كشيد. على عليه السلام به او فرمود: «اى زيد، خدا تو را بيامرزد! به خدا سوگند، ما تو را جز به كم هزينه بودن و پُر كمك بودن نشناختيم». زيد، سرش را به سوى او بالا آورد و گفت: و خدا تو را نيز رحمت كند! به خدا سوگند، من تو را جز اين گونه نشناختم كه به خدا عالِم و به آياتش عارف هستى. به خدا سوگند، از سرِ جهل همراه تو نجنگيدم؛ بلكه شنيدم حذيفة بن يمان مى گويد: از پيامبر خدا شنيدم كه مى فرمود: «على، امير نيكوكاران و قاتل بدكاران است. هر كه او را يارى دهد، يارى شود و هر كه رهايش كند، رها شود. هان! بدانيد كه حق با اوست. بدانيد كه حق با اوست و به دنبال او. هان! به سوى او برويد». ر. ك: ص 79 (امير نيكوكاران).