حدیث دربارهازدواج با فاطمه دختر پيامبر

الأمالى، طوسىـ به نقل از ضحاك بن مزاحم ـ: شنيدم كه على بن ابى طالب عليه السلام گفت: ابو بكر و عمر به نزد من آمدند و گفتند: چرا نزد پيامبر خدا نمى روى تا فاطمه عليها السلام را خواستگارى كنى؟ من نزد پيامبر خدا رفتم. چون مرا ديد، خنديد و فرمود: «اى ابو الحسن! به چه كار آمده اى و حاجتت چيست؟». خويشاوندى و سابقه ام در اسلام و يارى كردن او و جهادم را ذكر كردم. پس فرمود: «اى على! راست گفتى و برتر از چيزهايى هستى كه مى گويى». من گفتم: اى پيامبر خدا! فاطمه را به ازدواج من در مى آورى؟ فرمود: «اى على! مردانى او را پيش از تو خواستگارى كردند. به فاطمه گفتم؛ ولى در چهره اش كراهت ديدم؛ امّا منتظر باش تا به نزدت باز گردم». پيامبرخدا، نزد فاطمه عليها السلام رفت.فاطمه عليها السلام از جا برخاست و رداى پدر را گرفت و كفش هايش را درآورد و آبْ دست برايش آورد و دست و پاى او را شُست و سپس نشست. پس پيامبر خدا به او فرمود: «اى فاطمه!». پاسخ داد: بلى، چه مى خواهى، اى پيامبر خدا؟ فرمود: «على بن ابى طالب، كسى است كه خويشاوندى و فضيلت و اسلامش را مى شناسى و من از خدا خواسته ام كه تو را به ازدواج بهترينِ آفريدگانش و محبوب ترينِ آنان در نزدش درآورد و على از تو خواستگارى كرده است. چه نظرى دارى؟». فاطمه عليها السلام ساكت ماند و صورتش را برنگردانْد و پيامبر خدا، كراهتى در چهره اش نديد. پس برخاست، در حالى كه مى گفت: «اللّه اكبر! سكوت او [نشانه]رضايت اوست». پس جبرئيل عليه السلام نزدش آمد و گفت: اى محمّد! او را به ازدواج على بن ابى طالب درآور كه خداوند، اين دو را براى هم پسنديده است.