حدیث دربارههر پيامبرى وصى اى دارد

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إنَّ لِكُلِّ نَبِيٍّ وَصِيّا ووارِثا، وإنَّ عَلِيّا وَصِيّي ووارِثي. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر پيامبرى وصى و وارثى دارد و على، وصى و وارث من است.

۱.تاريخ دمشق: ج 42 ص 392 ح 9005 و 9006، الفردوس: ج 3 ص 336 ح 5009، ذخائر العقبى: ص 131، المناقب للخوارزمي: ص 85 ح 74، كفاية الطالب: ص 260 كلّها عن بريدة، المناقب لابن المغازلي: ص 201 ح 238؛ الطرائف: ص 23 ح 19 كلاهما عن عبد اللّه بن بريدة، المناقب لابن شهر آشوب: ج 2 ص 188 عن بريدة، كشف الغمّة: ج 1 ص 114 عن أبي بريدة.

کلیدواژه‌ها کوشش های پیامبر برای رهبری علی پس از خود احادیث وصایت هر پیامبری وصی ای دارد

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل از هر امّتى پيامبرى برگزيد و براى هر پيامبر، وصى اى. من، پيامبر اين امّتم و على پس از من، وصى من در عترت و خاندان و امّت من است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نخستين وصىّ روى زمين، هِبَةُ اللّه، پسر آدم بود و هيچ پيامبرى درنگذشت، مگر آن كه وصى اى داشت. پيامبران، صد و بيست هزار تن بودند كه پنج تن از آنان اولو العزم اند: نوح، ابراهيم، موسى، عيسى و محمّد عليهم السلام. به يقين على بن ابى طالب، [همچون] هِبَةُ اللّه براى محمّد بود و علم اوصيا و علم همه پيشينيان خود را به ارث بُرد. آگاه باشيد كه محمّد نيز علم همه پيامبران و فرستادگان پيش از خود را به ارث برد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند متعال، 124 هزار پيامبر داشت كه من سَرور و برترين و گرامى ترين آنان نزد خداوند عز و جل هستم و هر پيامبرى وصى اى دارد كه به امر خداوند ـ كه يادش بلند باد! ـ او را وصى قرار مى دهد و وصىّ من، على بن ابى طالب، سرور و برتر و گرامى ترين اوصيا نزد خداوند عز و جل است.

إثبات الوصيّةـ در خبر دعوت پيامبر صلى الله عليه و آله از بنى هاشم ـ: روايت شده است كه او آنان را بار دوم دعوت نمود، آنان را اطعام كرد و از يك كاسه بزرگ شير به آنان نوشاند تا همه سيراب شدند. سپس به آنان فرمود: «اى خاندان عبد المطّلب! از من فرمان بَريد تا حكمران و فرمانرواى زمين شويد. خداى عز و جل هيچ پيامبرى را برنينگيخت، جز آن كه براى او وصى، برادر و وزيرى (دستْ يارى) قرار داد. حال، كدام يك از شما برادر، وصى، وزير و ادا كننده بدهى هاى من مى شود؟». آنان از پذيرش اين سخن، خوددارى كردند و گفتند: چه كسى تاب و توانش مانند توست؟ امير مؤمنان ـ كه سنّش از همه آنان كم تر بود ـ، در حضور پيامبر صلى الله عليه و آله برخاست و به ايشان گفت: من [مى پذيرم]، اى پيامبر خدا! پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود: «به جانم سوگند كه تو آنچه را مى گويم، مى پذيرى و دعوتم را اجابت مى كنى». از اين رو، وصى، برادر و وارث پيامبر صلى الله عليه و آله اوست، نه ديگران.