حدیث دربارهخدايا! هركس او را دوست مى دارد، دوستش بدار، و هركس دشمنش مى دارد، دشمن بدار

عنه صلى الله عليه و آلهـ في حَجَّةِ الوَداعِ ـ: مَن يَكُنِ اللّهُ ورَسولُهُ مَولَياهُ فَإِنَّ هذا مَولاهُ، اللّهُمَّ والِ مَن والاهُ، وعادِ مَن عاداهُ، اللّهُمَّ مَن أحَبَّهُ مِنَ النّاسِ فَكُن لَهُ حَبيبا، ومَن أبغضَهُ فَكُن لَهُ مُبغِضا. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در حَجّة الوداع ـ: هر كس كه خدا و پيامبرش مولاى اويند، اين [على]مولاى اوست. خدايا! هر كس او را دوست مى دارد، دوستش بدار و هر كس وى را دشمن مى دارد، دشمنش بدار. خدايا! با هر كس از مردم كه به او محبّت دارد، دوست باش و با هر كس كه وى را دشمن مى دارد، دشمن باش.
۱.المعجم الكبير: ج 2 ص 357 ح 2505، تاريخ دمشق: ج 42 ص 236 كلاهما عن جرير بن عبداللّه البجلي، كنز العمّال: ج 11 ص 609 ح 32948.

احادیث دیگر این موضوع

۶
تاريخ دمشقـ به نقل از عمرو ذو مرّ و سعيد بن وهب و زيد بن يثيع ـ: شنيديم كه على عليه السلام در رُحْبه قريه اى در نزديكى قادسيه و به فاصله يك روز راه پياده از كوفه است. همچنين نام محله اى در كوفه است و به عرصه و فضاى ميان ستون خانه ها و يا مسجد نيز گفته مى شود و رحَبةُ خُنَيس، نام محلّه اى در كوفه است (معجم البلدان: ج3 ص33). مى گويد: «شما را به خدا سوگند مى دهم، هر كس كه شنيده پيامبر صلى الله عليه و آله در روز غدير خم چه گفته است، برخيزد». سيزده نفر برخاستند و گواهى دادند كه پيامبر خدا فرمود: «آيا من به مؤمنان از خود آنها سزاوارتر نيستم؟». گفتند: چرا، اى پيامبر خدا! پس دست على عليه السلام را گرفت و فرمود: «هر كس من مولاى اويم، اين، مولاى اوست. خدايا! هر كس او را دوست مى دارد، دوستش بدار و هر كس با وى دشمنى مى كند، با او دشمنى كن، و هر كس كه او را دوست مى دارد، دوستش بدار و نسبت به هر كس كه از او نفرت دارد، نفرت داشته باش. و هر كس او را يارى مى كند، يارى اش كن، و هر كس او را وا مى گذارد، وا بگذارش».