حدیث دربارهخدايا! هركس او را دوست مى دارد، دوستش بدار، و هركس دشمنش مى دارد، دشمن بدار

عنه صلى الله عليه و آله:هذا وَلِيُّ مَن أنَا مَولاهُ، اللّهُمَّ والِ مَن والاهُ، اللّهُمَّ عادِ مَن عاداهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اين [على]، ولىّ هر كس است كه من مولاى اويم. خدايا! هر كس او را دوست مى دارد، دوستش بدار. خدايا! هر كس او را دشمن مى دارد، دشمنش بدار.
۱.سنن ابن ماجة: ج 1 ص 43 ح 116، فضائل الصحابة لابن حنبل: ج 2 ص 610 ح 1042؛ المناقب لابن شهر آشوب: ج 3 ص 35 وفيهما «مولى» بدل «وليّ» وكلّها عن البراء بن عازب وراجع المناقب للكوفي: ج 1 ص 442 ح 343.

احادیث دیگر این موضوع

۶
تاريخ دمشقـ به نقل از عمرو ذو مرّ و سعيد بن وهب و زيد بن يثيع ـ: شنيديم كه على عليه السلام در رُحْبه قريه اى در نزديكى قادسيه و به فاصله يك روز راه پياده از كوفه است. همچنين نام محله اى در كوفه است و به عرصه و فضاى ميان ستون خانه ها و يا مسجد نيز گفته مى شود و رحَبةُ خُنَيس، نام محلّه اى در كوفه است (معجم البلدان: ج3 ص33). مى گويد: «شما را به خدا سوگند مى دهم، هر كس كه شنيده پيامبر صلى الله عليه و آله در روز غدير خم چه گفته است، برخيزد». سيزده نفر برخاستند و گواهى دادند كه پيامبر خدا فرمود: «آيا من به مؤمنان از خود آنها سزاوارتر نيستم؟». گفتند: چرا، اى پيامبر خدا! پس دست على عليه السلام را گرفت و فرمود: «هر كس من مولاى اويم، اين، مولاى اوست. خدايا! هر كس او را دوست مى دارد، دوستش بدار و هر كس با وى دشمنى مى كند، با او دشمنى كن، و هر كس كه او را دوست مى دارد، دوستش بدار و نسبت به هر كس كه از او نفرت دارد، نفرت داشته باش. و هر كس او را يارى مى كند، يارى اش كن، و هر كس او را وا مى گذارد، وا بگذارش».