فرمانبرىِ آزادگان

الأمالى صدوقـ به نقل از احمد بن ابى مقدام حلبى ـ: روايت شده كه مردى خدمت على بن ابى طالب عليه السلام آمد و گفت: اى امير مؤمنان! مرا به تو نيازى است. فرمود: «آن را روى زمين بنويس؛ چرا كه من تنگدستى را در تو آشكار مى بينم». وى بر روى زمين نوشت: من بينوايى نيازمندم. [امام] على عليه السلام فرمود: «اى قنبر! دو حُلّه بر او بپوشان». آن گاه مرد، اين اشعار را سرود: مرا جامه اى پوشاندى كه زيبايى هاى آن خواهد پوسيد./ من نيز تو را از ستايش نيك، جامه ها خواهم پوشاند. اگر به ستايش نيك من نايل آمدى، كرامت يافته اى / و براى آنچه يافته اى، هيچ جايگزينى نخواهى يافت. همانا ستايش، ياد صاحبِ آن ستايش را زنده مى كند/ آن گونه كه طراوت باران، كوه و دشت را حيات مى بخشد. روزگار را در آن نيكى كه