شير

سنن ابن ماجةـ به نقل از عايشه ـ: هر گاه براى پيامبر خدا شير مى آوردند، مى فرمود: «يك بركت يا دو بركت است».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هيچ دردى نازل نكرده، مگر آن كه درمان هم نازل فرموده است، و در شير گاو، درمان هر دردى است.

امام صادق عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه شير مى نوشيد، مى گفت: «خدايا! آن را بر ما مبارك گردان و ما را از آن بيفزاى!».

امام باقر عليه السلام:پيامبر خدا، هرگز غذايى نمى خورد و نوشيدنى اى نمى نوشيد، مگر آن كه مى گفت: «خدايا! در آن براى ما بركت قرار بده و براى ما بهتر از آن را جايگزين گردان!»، مگر شير را، كه وقتى مى نوشيد، مى گفت: «خدايا! براى ما در آن بركت قرار بده و ما را از آن بيفزاى!».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه خداوند به او شير نوشانْد، بگويد: «خدايا! در آن براى ما بركت قرار بده و ما را از آن بيفزاى!»؛ چرا كه من جز شير، چيزى را نمى شناسم كه جايگزين خوراك و نوشيدنى باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شير گاو بنوشيد، كه [از انواع گياهان مى خورد و از اين رو، شيرش] با خواصّ گياهان، آميخته است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:با شير گاو مداوا كنيد، كه من اميد دارم خداوند، شفاى خود را در آن قرار دهد؛ زيرا [گاو] از هر گياهى مى خورد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از شير و روغن گاو ۲ بخوريد و از گوشت آن، پرهيز كنيد؛ چرا كه شير و روغن گاو، درمان و شفاست و گوشت آن، درد [زا].

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:گوشت گاو درد [زا] است، روغنش شفاست، و شيرش درمان است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:گوشت گاو درد [زا] است و شيرش دواست؛ [ولى]گوشت گوسفند، دواست و شيرش درد [زا].

امام على عليه السلام:شير گاو، درمان است.

امام على عليه السلام:نوشيدن كم كم شير، درمان هر درد است، جز مرگ.

امام صادق عليه السلام:شير گاو، درمان است و روغن آن، شفاست و گوشت آن درد [زا] است.

الكافىـ به نقل از ابو الحسن اصفهانى ـ: در محضر امام صادق عليه السلامبودم. مى شنيدم كه مردى به امام عليه السلام گفت: فدايت شوم! در بدنم ناتوانى مى يابم. امام عليه السلامبه او فرمود: «شير بخور؛ چون گوشت را مى روياند و استخوان را محكم مى كند».

المحاسنـ به نقل از ابو بلاد ـ: به امام باقر عليه السلاماز شُل بودن معده ام (اسهال) شكايت كردم. فرمود: «چرا شير گاو نمى خورى؟ آيا تا به حال خورده اى؟». گفتم: بارها. فرمود: «آن را چگونه يافتى؟ [آن،]معده را دبّاغى (تميز) مى كند، كليه ها را از چربى مى پوشاند، و غذا را گوارا مى سازد». سپس فرمود: «اگر فصلش بود، من و تو به سوى يَنبُع بيرون مى رفتيم تا از آن بنوشيم».