حدیث دربارهفرمانبرىِ آزادگان

عنه عليه السلام:بِالإِحسانِ تُستَرَقُّ الرِّقابُ. ۱
امام على عليه السلام:با احسان، گردن ها طوق بندگى مى پذيرند.
۱.غرر الحكم: 4353، عيون الحكم والمواعظ: 189 / 3894.

احادیث دیگر این موضوع

۸
الأمالى صدوقـ به نقل از احمد بن ابى مقدام حلبى ـ: روايت شده كه مردى خدمت على بن ابى طالب عليه السلام آمد و گفت: اى امير مؤمنان! مرا به تو نيازى است. فرمود: «آن را روى زمين بنويس؛ چرا كه من تنگدستى را در تو آشكار مى بينم». وى بر روى زمين نوشت: من بينوايى نيازمندم. [امام] على عليه السلام فرمود: «اى قنبر! دو حُلّه بر او بپوشان». آن گاه مرد، اين اشعار را سرود: مرا جامه اى پوشاندى كه زيبايى هاى آن خواهد پوسيد./ من نيز تو را از ستايش نيك، جامه ها خواهم پوشاند. اگر به ستايش نيك من نايل آمدى، كرامت يافته اى / و براى آنچه يافته اى، هيچ جايگزينى نخواهى يافت. همانا ستايش، ياد صاحبِ آن ستايش را زنده مى كند/ آن گونه كه طراوت باران، كوه و دشت را حيات مى بخشد. روزگار را در آن نيكى كه آغاز كردى، ناچيز مشمار/ كه هر بنده اى پاداش كارش را خواهد يافت. امام عليه السلام فرمود: «صد دينار به او بدهيد». گفتند: اى على! او را بى نياز كردى. فرمود: «از پيامبر خدا شنيدم كه مى فرمود مردم را در جايگاه و در خور شأنشان فرود آوريد (با مردم در خور لياقتشان برخورد كنيد)». سپس [امام] على عليه السلام فرمود: «من در شگفتم از گروه هايى كه با اموال خود، بردگان را مى خرند؛ ولى با نيكى خود، آزادگان را نمى خرند!».