حدیث دربارهنشانه هاى نيكان

عنه عليه السلام:إنَّ اللّهَ عز و جل إذا أرادَ بِعَبدٍ خَيرا نَكَتَ في قَلبِهِ نُكتَةً مِن نورٍ، وفَتَحَ مَسامِعَ قَلبِهِ، ووَكَّلَ بِهِ مَلَكا يُسَدِّدُهُ، وإذا أرادَ بِعَبدٍ سوءا نَكَتَ في قَلبِهِ نُكتَةً سَوداءَ، وسَدَّ مَسامِعَ قَلبِهِ، ووَكَّلَ بِهِ شَيطانا يُضِلُّهُ. ثُمَّ تَلا هذِهِ الآيَةَ: «فَمَن يُرِدِ اللَّهُ أَن يَهْدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلاْءِسْلَـمِ وَمَن يُرِدْ أَن يُضِلَّهُ يَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيِّقًا حَرَجًا كَأَنَّمَا يَصَّعَّدُ فِى السَّمَآءِ ۱» . ۲

امام صادق عليه السلام:«خداوند، هرگاه نسبت به بنده اى اراده خير كند، در دلش، نقطه اى از نور مى افكند، گوش هاى جانش را مى گشايد و فرشته اى را بر او مأمور مى كند تا حمايتش كند؛ و هرگاه نسبت به بنده اى اراده بدى كند، در دلش نقطه اى سياه مى افكند و گوش هاى دلش را مى بندد و بر او شيطانى مى گمارد كه گمراهش كند». سپس امام عليه السلام اين آيه را تلاوت كرد: «پس هر كس را كه خدا بخواهد هدايت كند، سينه اش را براى پذيرش اسلام، باز مى كند؛ و هر كس را كه بخواهد گمراه سازد، سينه اش را تنگ و در فشار قرار مى دهد، گويا در آسمانْ بالا مى رود» .

۱.الأنعام: 125.

۲.الكافي: 1 / 166 / 2 عن سليمان بن خالد و ج 2 / 214 / 7 عن محمّد بن مسلم وفيه إلى «يضلّه»، التوحيد: 415 / 14، تفسير العيّاشي: 1 / 321 / 110 و ص 376 / 94 كلّها عن سليمان بن خالد، بحار الأنوار: 70 / 57 / 30.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های مربوط به جهان و انسان خیر آنچه از نیکی خبر می دهد +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هرگاه درباره قومى اراده بقا يا رشد كند، به آنان بخشندگى و پاكدامنى عطا مى كند و هرگاه بخواهد قومى را نابود كند، درِ خيانت را بر آنان مى گشايد.

الكافىـ به نقل از سلمة بن محرز ـ: از امام باقر عليه السلامشنيدم كه مى فرمود: «از دانشى كه به ما آموخته اند، تفسير قرآن و احكام آن، و دانشِ دگرگونى زمان و حوادث آن است. خداوند، هرگاه درباره قومى اراده خيرى داشته باشد، به گوش آنان مى رساند و اگر به گوش كسى برساند كه شنوا نيست، اعراض كرده، روى برمى گرداند، گويا چيزى نشنيده است اشاره است به آيه: «وَلَوْ عَلِمَ اللَّهُ فِيهِمْ خَيْرًا لأََّسْمَعَهُمْ وَلَوْ أَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّواْ وَّهُم مُّعْرِضُونَ»(انفال، آيه 23).». آن گاه امام عليه السلام اندكى درنگ كرد. سپس فرمود: «اگر ما ظرفيّت يا دلى آماده بيابيم، مى گوييم؛ و ياريخواهى از خداست».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هرگاه خير بنده اى را بخواهد، فرشته اى را از مأموران بهشتى به سوى او مى فرستد. او هم بر سينه اش دست مى كشد و دل وى را بر پرداخت زكات، بخشنده مى سازد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هرگاه خير بنده اى را بخواهد، قفل دلش را مى گشايد و در آن، يقين و راستى قرار مى دهد و دلش را نسبت به راهى كه مى پويد، آگاه مى سازد و دلش را سالم، زبانش را راستگو، اخلاقش را درست، گوشش را شنوا، و چشمش را بينا مى سازد.

سنن الترمذىـ به نقل از اَنـَس ـ: پيامبر خدا فرمود: «خداوند، هرگاه خير بنده اى را بخواهد، او را به كار مى گيرد». گفتند: اى پيامبر خدا! چگونه او را به كار مى گيرد؟ فرمود: «پيش از آن كه بميرد، او را به كارى شايسته موفّق مى دارد».

مسند ابن حنبلـ از عمرو بن حمق خزاعى ـ: او شنيد كه پيامبر خدا مى فرمود: «خداوند، هر گاه براى بنده اى نيكى اراده كند، او را به كار مى گيرد». گفته شد: به كار گرفتن او چيست؟ فرمود: «در آستانه مرگ، راهى براى كارى شايسته به رويش گشوده مى شود تا آنان كه پيرامون اويند، از او خرسند شوند».

المعجم الكبيرـ به نقل از ابو اُمامه ـ: شنيدم كه پيامبر خدا فرمود: «خداوند، هرگاه خير بنده اى را بخواهد، او را پيش از مرگ، پاك مى كند». گفتند: اى پيامبر خدا! پاك كننده بنده چيست؟ فرمود: «كارى شايسته است كه خداوند بر دلش مى اندازد تا [در پايان عمر،]با عمل نيكو جان دهد».

امام على عليه السلامـ در حديث معراج ـ: خداوند فرمود: «. اى احمد! اهل نيكى و اهل آخرت، چهره هايى لطيف دارند؛ بسيار باحيايند؛ نابخردى شان اندك، سودشان بسيار، و نيرنگشان كم است؛ مردم از دست آنان آسوده اند و جان آنان از مردم، در رنج است؛ سخنشان آهنگين و بر معيار است؛ و به حساب خود مى رسند و خود را [از اين جهت،] به زحمت ترجمه اين كلمه، بر اساس متن بحار الأنوار ـ كه صحيح تر است ـ انجام گرفته است. مى اندازند».