حدیث دربارهاهميّت دادن به نيكى
الإمام الصادق عليه السلامـ وقَد سُئِلَ عَنِ النِّيّاتِ ـ: لَو كانَتِ النِّيّاتُ مِن أهلِ الفِسقِ يُؤخَذُ بِها أهلُها؛ إذا لاَُخِذَ كُلُّ مَن نَوَى الزِّنا بِالزِّنا، وكُلُّ مَن نَوَى السَّرِقَةَ بِالسَّرِقَةِ، وكُلُّ مَن نَوَى القَتلَ بِالقَتلِ، ولكِنَّ اللّهَ ـ تَبارَكَ وتَعالى ـ عَدلٌ كَريمٌ لَيسَ الجَورُ مِن شَأنِهِ، ولكِنَّهُ يُثيبُ عَلى نِيّاتِ الخَيرِ أهلَها وإضمارِهِم عَلَيها، ولا يُؤاخِذُ أهلَ الفُسوقِ حَتّى يَعمَلوا. ۱
امام صادق عليه السلامـ در پاسخ سؤالى كه از نيّت ها پرسيدند ـ: اگر قرار بود كه اهل گناه را به خاطر نيّت هايشان مؤاخذه كنند، بايد هر كس را كه به زنا كردن تصميم مى گيرد، به جرم زنا مؤاخذه كنند و هر كس را كه به دزدى تصميم مى گيرد، به سبب آن مؤاخذه كنند و هر كس را كه به قتل تصميم مى گيرد، به جرم قتل بگيرند؛ ولى خداى متعال، عادل و بزرگوار است و ستم، در شأن او نيست، ليكن او به خاطر نيّت هاى خير و تصميم درونى بر انجام دادن نيكى، به نيّت كنندگان، پاداش مى دهد و گنهكاران را مؤاخذه نمى كند، مگر آن گاه كه گناه كنند.
۱.قرب الإسناد: 48 / 158 وص 9 / 28 نحوه وكلاهما عن مسعدة بن صدقة، بحار الأنوار: 70 / 206 / 20 وج 85 / 62 / 53.