حدیث دربارهتأكيد بر نيكى و يارى بر نيكوكارى
الكافي عن جميل بن درّاج عن الإمام الصادق عليه السلام:إنَّ مِمّا خَصَّ اللّهُ عز و جل بِهِ المُؤمِنَ أن يُعَرِّفَهُ بِرَّ إخوانِهِ وإن قَلَّ.
ولَيسَ البِرُّ بِالكَثرَةِ؛ وذلِكَ أنَّ اللّهَ عز و جل يَقولُ في كِتابِهِ: «وَ يُؤْثِرُونَ عَلَى أَنفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ» . ثُمَّ قالَ: «وَ مَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ۱» .
ومَن عَرَّفَهُ اللّهُ عز و جلبِذلِكَ أحَبَّهُ اللّهُ، ومَن أحَبَّهُ اللّهُ ـ تَبارَكَ وتَعالى ـ وَفّاهُ أجرَهُ يَومَ القِيامَةِ بِغَيرِ حِسابٍ.
ثُمَّ قالَ: يا جَميلُ، اِروِ هذَا الحَديثَ لاِءِخوانِكَ فَإِنَّهُ تَرغيبٌ فِيالبِرِّ. ۲
الكافىـ به نقل از جميل بن درّاج، از امام صادق عليه السلامـ: از جمله چيزهايى كه خداوند، مؤمن را به آن مخصوص مى سازد، آن است كه نيكى به برادرانش را، هر چند اندك، به او مى شناساند.
نيكى، به زيادى نيست؛ چرا كه خداوند در كتاب خويش مى فرمايد: «ديگران را بر خويش مقدّم مى دارند، هر چند خودشان نياز داشته باشند» و فرموده است: «كسانى كه حرص و آز نفس خويش را نگه دارند، آنان همان رستگاران اند» .
هر كس كه خداوند عز و جل او را با اين ويژگى ها بشناساند، او را دوست مى دارد و خداى متعال، هر كه را دوست بدارد، پاداش بى حسابِ او را در قيامت به طور كامل مى دهد.
[سپس فرمود:] اى جميل! اين حديث را براى برادرانت روايت كن؛ چرا كه تشويق به نيكى است.