حدیث دربارهآب فرات
تهذيب الأحكام عن عبد اللّه بن سليمان:لَمّا قَدِمَ أبو عَبدِ اللّهِ عليه السلامالكوفَةَ في زَمَنِ أبِي العَبّاسِ، جاءَ عَلى دابَّتِهِ في ثِيابِ سَفَرِهِ حَتّى وَقَفَ عَلى جِسرِ الكوفَةِ، ثُمَّ قالَ لِغُلامِهِ: اِسقِني، فَأَخَذَ كوزَ مَلاّحٍ فَغَرَفَ فيهِ وسَقاهُ.
وشَرِبَ الماءَ وهُوَ يَسيلُ عَلى لِحيَتِهِ وثِيابِهِ، ثُمَّ استَزادَهُ فَزادَهُ، ثُمَّ استَزادَهُ فَزادَهُ، فَحَمِدَ اللّهَ. ثُمَّ قالَ: نَهرٌ ما أعظَمَ بَرَكَتَهُ! أما إنَّهُ يَسقُطُ فيهِ كُلَّ يَومٍ سَبعُ قَطَراتٍ مِنَ الجَنَّةِ، أما لَو عَلِمَ النّاسُ ما فيهِ مِنَ البَرَكَةِ لَضَرَبُوا الأَخبِيَةَ عَلى حافَتَيهِ، ولَولا ما يَدخُلُهُ مِنَ الخَطّائينَ مَا اغتَمَسَ فيهِ ذو عاهَةٍ إلاّ بَرِئَ. ۱
تهذيب الأحكامـ به نقل از عبد اللّه بن سليمان ـ: در زمان ابو العبّاس سفّاح، امام صادق عليه السلام، هنگامى كه به كوفه آمد، سوار بر مركب خود و در همان لباس سفر آمد تا به پل كوفه رسيد. آن گاه ايستاد و به غلامش فرمود: «مرا آب بده». وى ظرف آب ملاّحى را گرفت و آن را پر از آب كرد و به امام عليه السلام داد.
امام عليه السلام، آن را نوشيد، در حالى كه آب بر محاسن و لباس هايش مى ريخت. سپس باز هم آب خواست. غلام، آب داد. بار ديگر آب خواست. غلام به او آب داد. پس امام عليه السلام خدا را سپاس گفت و فرمود: «چه رود بابركتى! آگاه باشيد كه روزى هفت قطره از بهشت، در آن مى ريزد. اگر مردم مى دانستند چه بركتى در آن است، در ساحل آن، ظرف هاى خود را پر از آب مى كردند. اگر نبودكه خطاكاران وارد آن مى شوند، هيچ بيمارى وارد آن نمى شد، مگر آن كه بهبود مى يافت».
۱.تهذيب الأحكام: 6/38/81، المزار للمفيد: 17/1، كامل الزيارات: 108/107، بحار الأنوار: 100/229/13.
کلیدواژه‌ها برکتحکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های مربوط به جهان و انساننوشیدنی های بابرکت +1 مورد دیگر