الف) زنده به گور كردن دختران
2 حدیث
پيامبر صلى الله عليه و آله:خداوند بر شما نافرمانى مادران، زنده به گور كردن دختران و ادا نكردن حقوق و واجبات را حرام ساخت و براى شما نمى پسندد قيل و قال، گدايى و ضايع ساختن مال و ثروت را.
الإمام الصادق عليه السلام:جاءَ رَجُلٌ إلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله فَقالَ: إنّي قَد وَلَدتُ بِنتًا ورَبَّيتُها حَتّى إذا بَلَغَت فَأَلبَستُها وحَلَّيتُها، ثُمَّ جِئتُ بِها إلى قَليبٍ ۱ فَدَفَعتُها في جَوفِهِ، وكانَ آخِرُ ما سَمِعتُ مِنها وهِيَ تَقولُ: يا أبَتاه، فَما كَفّارَةُ ذلِكَ؟ قالَ: ألَكَ اُمٌّ حَيَّةٌ؟ قالَ: لا، قالَ: فَلَكَ خالَةٌ حَيَّةٌ؟ قالَ: نَعَم، قالَ: فَابرَرها فَإِنَّها بِمَنزِلَةِ الاُمِّ يُكَفَّرُ عَنكَ ما صَنَعتَ.
قالَ أبو خَديجَةَ: فَقُلتُ لِأَبي عَبدِاللّهِ عليه السلام: مَتى كانَ هذا؟ فَقالَ: كانَ فِي الجاهِلِيَّةِ، وكانوا يَقتُلونَ البَناتِ مَخافَةَ أن يُسبَينَ فَيَلِدنَ في قَومٍ آخَرينَ ۲.
امام صادق عليه السلام:مردى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: «دخترى برايم زاده شده و او را تا سنّ بلوغ تربيت كردم. پس بر او لباس پوشاندم و زينتش كردم؛ او را به نزد چاهى بردم و در چاه انداختم. آخرين سخنى كه از او شنيدم، اين بود: پدرم! كفّاره اين رفتار چيست؟». پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «آيا مادرت زنده است؟». گفت: «نه». فرمود: «آيا خاله ات زنده است؟». گفت: «بلى». فرمود: «به وى نيكى كن كه خاله به سان مادر است و كفّاره گناهت خواهد بود».
ابوخديجه گويد كه از پرسيدم: «اين در چه زمانى رُخ داد؟». فرمود: «در جاهليت؛ آنان دختران را مى كُشتند از ترس آنكه به اسارت گرفته شوند و در طوايف ديگر زاد و ولد كنند».