پرهيز از خوردن غذاى داغ
11 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إيّاكُم وَالطَّعامَ الحارَّ؛ فَإِنَّهُ يَذهَبُ بِالبَرَكَةِ، وعَلَيكُم بِالبارِدِ؛ فَإِنَّهُ أهَنأُ وأعظَمُ بَرَكَةً. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از خوردن غذاى داغ بپرهيزيد؛ زيرا بركت را مى برَد. غذاى سرد شده بخوريد كه اين، گواراتر و بابركت تر است.
۱.اُسد الغابة: ج 1 ص 422 الرقم 505.
شعب الإيمان عن صُهَيب:نَهى رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله عَن أكلِ الطَّعامِ الحارِّ حَتّى يَسكُنَ. ۱
شعب الايمانـ به نقل از صُهَيب ـ: پيامبر خدا از خوردن غذاى داغ ـ تا وقتى كه سرد شود ـ نهى فرمود.
۱.شُعب الإيمان: ج 5 ص 94 ح 5912؛ دعائم الإسلام: ج 2 ص 117 ح 388 وليس فيه «حتّى يسكن»، بحار الأنوار: ج 66 ص 403 ح 15.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:أبرِدُوا الطَّعامَ الحارَّ؛ فَإِنَّ الطَّعامَ الحارَّ غَيرُ ذي بَرَكَةٍ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:غذاى داغ را بگذاريد سرد شود؛ زيرا غذاى داغ، بى بركت است.
۱.المستدرك على الصحيحين: ج 4 ص 132 ح 7125 عن جابر؛ الكافي: ج 6 ص 322 ح 3 عن محمّد بن حكيم عن الإمام الصادق عليه السلام وليس فيه صدره، بحار الأنوار: ج 66 ص 410 ح 7.
عنه صلى الله عليه و آله:أبرِدوا طَعامَكُم يُبارَك لَكُم فيهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بگذاريد غذايتان سرد گردد تا برايتان بابركت شود.
۱.كنز العمّال: ج 15 ص 233 ح 40714 عن عائشة.
امام على عليه السلام:بگذاريد غذاى داغ، سرد شود؛ زيرا هنگامى كه براى پيامبر خدا غذاى داغ آوردند، فرمود: «بگذاريدش تا سرد شود. خداوند عز و جل به ما آتش نمى خورانَد. بركت، در غذاى سرد است».
عنه عليه السلام:اُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله بِطَعامٍ فَأَدخَلَ إصبَعَهُ فيهِ فَإِذا هُوَ حارٌّ، فَقالَ: دَعوهُ حَتّى يَبرُدَ؛ فَإِنَّهُ أعظَمُ بَرَكَةً، وإنَّ اللّهَ تَعالى لَم يُطعِمنَا الحارَّةَ. ۱
امام على عليه السلام:براى پيامبر صلى الله عليه و آله غذايى آوردند. انگشتش را داخل آن برد. ديد داغ است. فرمود: «بگذاريدش تا سرد شود؛ چون سرد آن، بابركت تر است و خداوند متعال به ما داغى نخورانده است».
۱.عيون أخبار الرضا عليه السلام: ج 2 ص 40 ح 124 عن داوود بن سليمان الفراء عن الإمام الرضا عن آبائه عليهم السلام، بحار الأنوار: ج 66 ص 401 ح 4.
الإمام الصادق عليه السلام:إنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه و آله اُتِيَ بِطَعامٍ حارٍّ جِدّا، فَقالَ: ما كانَ اللّهُ عز و جللِيُطعِمَنَا النّارَ، أقِرّوهُ حَتّى يَبرُدَ ويُمكِنَ؛ فَإِنَّهُ طَعامٌ مَمحوقُ البَرَكَةِ، ولِلشَّيطانِ فيهِ نَصيبٌ. ۱
امام صادق عليه السلام:براى پيامبر صلى الله عليه و آله غذاى بسيار گرمى آوردند. فرمود: «خداوند عز و جل آتش را خوراك ما نمى كند. بگذاريدش تا سرد و قابل خوردن شود؛ زيرا اين (غذاى داغ)، غذايى بى بركت است و شيطان هم در آن، سهمى دارد».
۱.الكافي: ج 6 ص 322 ح 2 عن السكوني، بحار الأنوار: ج 66 ص 402 ح 9.
عنه عليه السلام:اُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله بِطَعامٍ حارٍّ فَقالَ: إنَّ اللّهَ عز و جل لَم يُطعِمنَا النّارَ، نَحّوهُ حَتّى يَبرُدَ. فَتُرِكَ حَتّى بَرَدَ. ۱
امام صادق عليه السلام:براى پيامبر صلى الله عليه و آله غذاى داغى آوردند. فرمود: «خداوند عز و جل آتش به ما نخورانده است. كنار بگذاريدش تا سرد شود» و غذا را نخورد، تا سرد شد.
۱.الكافي: ج 6 ص 322 ح 4 عن ابن القدّاح، بحار الأنوار: ج 66 ص 402 ح 8.
سنن الدارمي عن عُروَة عن أسماء بنت أبي بكر:أنَّها كانَت إذا اُتِيَت بِثَريدٍ أمَرَت بِهِ فَغُطِّيَ، حَتّى يَذهَبَ فَورُهُ ودُخانُهُ، وتَقولُ: إنّي سَمِعتُ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَقولُ: هُوَ أعظَمُ لِلبَرَكَةِ. ۱
سنن الدارمىـ به نقل از عروه، از اسماء دختر ابو بكر ـ: هر گاه براى اسماء دختر ابو بكر، غذايى مى آوردند، دستور مى داد روى آن را بپوشانند تا از جوش و بخار مى افتاد، و مى گفت: من از پيامبر خدا شنيدم كه مى فرمايد: «اين (غذاى سرد)، بركتش بيشتر است».
۱.سنن الدارمي: ج 1 ص 533 ح 1975.
مكارم الأخلاق:كانَ صلى الله عليه و آله لا يَأكُلُ الحارَّ حَتّى يَبرُدَ، ويَقولُ: إنَّ اللّهَ لا يُطعِمُنا نارا، إنَّ الطَّعامَ الحارَّ غَيرُ ذي بَرَكَةٍ فَأَبرِدوهُ. ۱
مكارم الأخلاق:پيامبر صلى الله عليه و آله غذاى داغ را تا سرد نمى شد، تناول نمى كرد و مى فرمود: «خداوند به ما آتش نمى خورانَد. غذاى داغ، بى بركت است. پس آن را سرد كنيد».
۱.مكارم الأخلاق: ج 1 ص 70 ح 87، بحار الأنوار: ج 66 ص 410 ح 7.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:غذاى گرم، بابركت است. ۳
۱.قال العلّامة المجلسي قدس سره: كأنّ السُّخون بالضمّ، وهو الحارُّ، وهو محمول على الحرارة المعتدلة، وما ورد في ذمّه محمول على ما إذا كان شديد الحرارة. ويحتمل أن يكون المراد نوعا من المرق. قال في القاموس: السُّخْنِ ـ بالضمّ ـ الحارّ، والسَّخون: مَرَقٌ يُسَخَّن (بحار الأنوار: ج 66 ص 402).
۲.المحاسن: ج 2 ص 172 ح 1480، بحار الأنوار: ج 66 ص 402 ح 6.
۳.. در متن حديث، كلمه «سخون» آمده است. علّامه مجلسى در اين باره مى گويد: ظاهرا «سُخون (با ضمّه)» باشد كه به معناى گرم است. در اين صورت، بايد آن را حمل بر گرماى معتدل كرد و احاديث ديگرى را كه در نكوهش غذاى گرم وارد شده اند، حمل بر غذايى كنيم كه حرارت شديد دارد [و داغ است]. با اين حال، ممكن است مراد، نوعى آب گوشت باشد، چنان كه در القاموس آمده: «سُخْن» يعنى گرم، و «سَخون»، آب گوشتى است كه گرم مى شود.