حدیث دربارهسفارش هاى پيامبر صلى الله عليه و آله به اندرز خواهان و طالبان سفارش

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:إنَّ رَجُلاً أتَى النَّبيَّ صلى الله عليه و آله فَقالَ لَهُ: يا رَسولَ اللّهِ أوصِني، فَقال لَهُ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: فَهل أنتَ مُستَوصٍ إن أنا أوصَيتُكَ؟ ـ حتّى قالَ لَهُ ذلكَ ثَلاثا، وفي كُلِّها يَقولُ لَهُ الرّجُلُ: نَعَم يا رسولَ اللّهِ ـ فقالَ لَهُ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: فإنّي اُوصِيكَ إذا أنتَ هَمَمتَ بأمرٍ فتَدَبَّرْ عاقِبَتَهُ، فإن يَكُ رُشدا فأمضِهْ، وإن يَكُ غَيّا فانْتَهِ عَنهُ. ۱
امام صادق عليه السلام:مردى خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى پيامبر خدا! مرا سفارشى فرما. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «اگر به تو سفارشى كنم، آيا به گوش مى گيرى؟». ايشان، سه بار اين جمله را به او فرمود و هر بار، آن مرد مى گفت: آرى، اى پيامبر خدا! پس پيامبر خدا به او فرمود: «به تو سفارش مى كنم كه هر گاه خواستى كارى انجام دهى، به عاقبت آن بينديشى. اگر رستگارى بود، آن را انجام بده و اگر گم راهى بود، رهايش كن».
۱.الكافي: ج 8 ص 150 ح 130 عن مسعدة بن صدقة عن الإمام الصادق عليه السلام، بحارالأنوار: ج 71 ص 339 ح 4.
کلیدواژه‌ها دعاشرایط استجابت دعاشناختموانع شناخت +7 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۵
بحار الأنوار:روايت شده كه مردى از پيامبر صلى الله عليه و آله سفارشى خواست. پيامبر خدا فرمود: «هرگز خشم مگير؛ زيرا در خشم، كشمكش با پروردگارت نهفته است». مرد گفت: سفارشى ديگر بفرما. فرمود: «هرگز كارى را مكن كه از آن، عذر بخواهى؛ زيرا در آن، شركِ ناپيداست». مرد گفت: باز هم بفرما. فرمود: «نمازت را مانند كسى بخوان كه گويى آخرين نماز عمرش را مى خواند؛ زيرا در اين نوع نماز خواندن، پيوند و نزديكى [به خدا] است». مرد گفت: باز هم بفرما. فرمود: «از خداوند، چنان حيا كن كه از همسايگان صالح خود، حيا مى كنى؛ زيرا اين امر، موجب فراوانىِ يقين است. خداوند متعال، آنچه را كه اوّلين و آخرينِ سفارش كنندگان، بدان سفارش مى كنند، در يك خصلت جمع كرده و آن، پروا [ى از خدا] است. خداوند عز و جل مى فرمايد: «و هر آينه، كسانى را كه پيش از شما كتاب [آسمانى]داده شده اند و شما را، سفارش كرديم كه از خدا بترسيد» . پرهيزگارى، مجمع هر عبادت شايسته اى است و هر كه به درجات بالا و مرتبه بلند رسيد، به واسطه پرهيزگارى رسيد و هر كه با زندگىِ پاك و پاكيزه و اُنس هميشگى با خدا زيست، به وسيله پرهيزگارى زيست. خداوند عز و جل فرموده است: «همانا پرواپيشگان، در ميان باغ ها و نهرها، در قرارگاه صدق، نزد پادشاهى توانايند» ».