حدیث دربارهسفارش هاى پيامبر صلى الله عليه و آله به اندرز خواهان و طالبان سفارش

تحف العقول:قالَ لَهُ [أي لِرَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله] رَجُلٌ: أوصِني! فَقالَ صلى الله عليه و آله: اِحفَظْ لِسانَكَ. ثُمّ قالَ لَهُ: يا رسولَ اللّهِ، أوصِني! فَقالَ صلى الله عليه و آله: اِحفَظْ لِسانَكَ. ثُمّ قالَ: يا رسولَ اللّهِ، أوصِني! فقالَ: وَيحَكَ وَهَل يَكُبُّ النّاسَ على مَناخِرِهِم في النّارِ إلّا حَصائدُ ألسِنَتِهِم؟! ۱

تُحف العقول:مردى به پيامبر خدا گفت: مرا سفارشى فرما. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «زبانت را نگه دار». آن مرد، دوباره گفت: اى پيامبر خدا! مرا سفارشى فرما. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «زبانت را نگه دار». بار ديگر گفت: اى پيامبر خدا! مرا سفارشى فرما. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «واى برتو! مگر مردم را چيزى جز محصولات زبانشان، در آتشْ سرنگون مى كند؟!».

۱.تحف العقول: ص 56، بحارالأنوار: ج 71 ص 303 ح 78.

کلیدواژه‌ها دعا شرایط استجابت دعا شناخت موانع شناخت +7 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به مردى كه از ايشان، پندى خواست ـ: هر گاه نماز مى خوانى، چونان كسى بخوان كه آخرينْ نماز اوست و با دنيا و زندگى وداع مى كند، و از كارى كه موجب عذرخواهىِ تو از آن شود، بپرهيز، و از آنچه در دست مردم است، چشم طمعْ بر گير.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به مردى كه گفت: مرا سفارشى مختصر فرما ـ: از آنچه مردم دارند، چشم بر كَن و از طمع بپرهيز، كه آن، فقرِ نقد است و نمازت را چنان بخوان كه گويى آخرين نمازِ عمر توست و از كارى كه باعث عذرخواهىِ تو مى شود، دورى كن.

امام صادق عليه السلام:مردى خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى پيامبر خدا! مرا سفارشى فرما. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «اگر به تو سفارشى كنم، آيا به گوش مى گيرى؟». ايشان، سه بار اين جمله را به او فرمود و هر بار، آن مرد مى گفت: آرى، اى پيامبر خدا! پس پيامبر خدا به او فرمود: «به تو سفارش مى كنم كه هر گاه خواستى كارى انجام دهى، به عاقبت آن بينديشى. اگر رستگارى بود، آن را انجام بده و اگر گم راهى بود، رهايش كن».

بحار الأنوار:روايت شده كه مردى از پيامبر صلى الله عليه و آله سفارشى خواست. پيامبر خدا فرمود: «هرگز خشم مگير؛ زيرا در خشم، كشمكش با پروردگارت نهفته است». مرد گفت: سفارشى ديگر بفرما. فرمود: «هرگز كارى را مكن كه از آن، عذر بخواهى؛ زيرا در آن، شركِ ناپيداست». مرد گفت: باز هم بفرما. فرمود: «نمازت را مانند كسى بخوان كه گويى آخرين نماز عمرش را مى خواند؛ زيرا در اين نوع نماز خواندن، پيوند و نزديكى [به خدا] است». مرد گفت: باز هم بفرما. فرمود: «از خداوند، چنان حيا كن كه از همسايگان صالح خود، حيا مى كنى؛ زيرا اين امر، موجب فراوانىِ يقين است. خداوند متعال، آنچه را كه اوّلين و آخرينِ سفارش كنندگان، بدان سفارش مى كنند، در يك خصلت جمع كرده و آن، پروا [ى از خدا] است. خداوند عز و جل مى فرمايد: «و هر آينه، كسانى را كه پيش از شما كتاب [آسمانى]داده شده اند و شما را، سفارش كرديم كه از خدا بترسيد» . پرهيزگارى، مجمع هر عبادت شايسته اى است و هر كه به درجات بالا و مرتبه بلند رسيد، به واسطه پرهيزگارى رسيد و هر كه با زندگىِ پاك و پاكيزه و اُنس هميشگى با خدا زيست، به وسيله پرهيزگارى زيست. خداوند عز و جل فرموده است: «همانا پرواپيشگان، در ميان باغ ها و نهرها، در قرارگاه صدق، نزد پادشاهى توانايند» ».

المعجم الصغيرـ به نقل از ابو سعيد ـ: مردى خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى پيامبر خدا! مرا سفارشى فرما. پيامبر خدا فرمود: «بر تو باد پروا داشتن از خدا؛ زيرا در بردارنده همه خوبى هاست، و بر تو باد جهاد در راه خدا؛ زيرا رهبانيّتِ مسلمانان است، و بر تو باد ياد خدا و تلاوت كتاب او؛ زيرا اين كار، براى تو در زمينْ نور است و در آسمانْ نام، و زبانت را جز از خير، نگه دار؛ زيرا با اين كار، بر شيطان، چيره مى آيى».