حدیث دربارهحلال بودن غذا
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مؤمن، مانند زنبور عسل ۳ است؛ جز پاك و پاكيزه نمى خورد و جز پاك توليد نمى كند.
۱.المشهور في الرواية بالخاء المعجمة، وهي واحدة النخيل، وروي بالحاء المهملة؛ يريد نَحلة العسل. ووجه المشابهة بينهما: حِذق النحل وفطنته، وقلّة أذاه وحقارته ومنفعته، وقنوعه، وسعيه في الليل، وتنزّهه عن الأقذار، وطيب أكله، وأنّه لا يأكل من كسب غيره، ونُحوله وطاعته لأميره. (النهاية: ج 5 ص 29 «نحل»).
۲.شُعب الإيمان: ج 5 ص 58 ح 5765 عن عبداللّه بن عمرو بن العاص.
۳.. اين كلمه در اصل عربى حديث در مصدر ما با «حاء» [يعنى «نحلة» (زنبور عسل)] آمده است، گرچه ابن اثير در النهاية مى گويد: مشهور در روايت، با «خاء» [يعنى «نخله» (درخت خرما)] است كه واحد «نخيل» است، و با «حاء» نيز [به صورت «نحله»] روايت شده كه به معناى زنبور عسل است. وجه مشابهت ميان مؤمن و زنبور عسل، عبارت است از: هوشمندى و زيركى، و بى آزارى و كوچكى، سودمندى و قناعت، تلاش شبانه روزى، تميزى و به دور بودن از آلودگى، پاكيزگىِ خوراك، نخوردن از دستْ رنج ديگران، سخاوت و فرمان بردارى از ملكه.