حدیث دربارهحلال بودن غذا

حکمت‌نامه پیامبر اعظم(ص) ج ۱۴، ص ۱۳، ح ۱۱۰۹۷

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

حلال بودن غذا

عنه صلى الله عليه و آله:مَن أكَلَ طَيِّبا، وعَمِلَ في سُنَّةٍ، وأمِنَ النّاسُ بَوائِقَهُ ۱؛ دَخَلَ الجَنَّةَ. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه غذاى پاك بخورَد و طبق سنّت عمل كند و مردم از شرّ او در امان باشند، به بهشت مى رود.

۱.بَوائقه: أي غوائله وشروره، واحدها بائقة؛ وهي الداهية (النهاية: ج 1 ص 162 «بوق»).

۲.سنن الترمذي: ج 4 ص 669 ح 2520 عن أبي سعيد الخدري.

کلیدواژه‌ها خوردن حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های گوناگون بایسته های غذا خوردن +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۵

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه غذاى حلال بخورَد، فرشته اى بالاى سرش مى ايستد و تا آن گاه كه از خوردنْ فراغت يابد، براى او طلب آمرزش مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس چهل روز، [غذاى] حلال بخورَد، خداوند دلش را نورانى مى گرداند و چشمه هاى حكمت را از دل او بر زبانش جارى مى سازد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پيامبران مأمور بودند كه جز حلال نخورند و جز كار نيك نكنند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مؤمن، مانند زنبور عسل . اين كلمه در اصل عربى حديث در مصدر ما با «حاء» [يعنى «نحلة» (زنبور عسل)] آمده است، گرچه ابن اثير در النهاية مى گويد: مشهور در روايت، با «خاء» [يعنى «نخله» (درخت خرما)] است كه واحد «نخيل» است، و با «حاء» نيز [به صورت «نحله»] روايت شده كه به معناى زنبور عسل است. وجه مشابهت ميان مؤمن و زنبور عسل، عبارت است از: هوشمندى و زيركى، و بى آزارى و كوچكى، سودمندى و قناعت، تلاش شبانه روزى، تميزى و به دور بودن از آلودگى، پاكيزگىِ خوراك، نخوردن از دستْ رنج ديگران، سخاوت و فرمان بردارى از ملكه. است؛ جز پاك و پاكيزه نمى خورد و جز پاك توليد نمى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مؤمن، مانند درخت خرماست كه پاك مى خورد و پاك توليد مى كند.