نفرين شدگان

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نفرين خدا بر كسى كه براى غير خدا، ذبح كند! نفرين خدا بر كسى كه حدود زمين را [با تجاوز به حقوق ديگران به نفع خود] تغيير دهد! نفرين خدا بر كسى كه نابينا را از راه، منحرف كند! نفرين خدا بر كسى كه به پدرش فحّاشى كند! نفرين خدا بر كسى كه خود را به غير مولايش نسبت دهد! نفرين خدا بر كسى كه عمل قوم لوط را انجام دهد! نفرين خدا بر كسى كه عمل قوم لوط را انجام دهد! نفرين خدا بر كسى كه عمل قوم لوط را انجام دهد!

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نفرين خدا بر كسى كه خود را به غيرِ پدرش نسبت دهد!

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نفرين خدا بر رِشوه دهنده و رِشوه سِتان و واسطه ميان آن دو!

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هنگامى كه عالمان يهودى و راهبان مسيحى، امر به معروف و نهى از منكر را فرو گذاشتند، خداوند به زبان پيامبرانشان، همه آنان را نفرين كرد و آن گاه، بلا، همه آنها را فرا گرفت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه نفرند كه خداى متعال، آنها را نفرين كرده است: كسى كه به پدر و مادر خود، بى اعتنايى كند؛ كسى كه ميان مرد و زنى سخن چينى كند تا ميان آنها جدايى افكند و سپس خودش با آن زنْ ازدواج كند؛ و كسى كه ميان مؤمنانْ سخن چينى كند تا آنان نسبت به يكديگر، دشمنى وحسادت ورزند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هفت نفرند كه من و هر پيامبرِ مستجاب الدعوه اى، آنها را نفرين كرده ايم: كسى كه به كتاب خدا بيفزايد؛ كسى كه تقدير خدا را تكذيب كند؛ كسى كه حرام خدا را حلال شمارد؛ كسى كه درباره عترتم، آنچه را خدا حرام شمرده است، حلال شمارد؛ كسى كه سنّت مرا فرو گذارد؛ كسى كه فَى ء ۲ را به انحصار خود در آورد؛ و كسى كه در حكومت خود، گردنكشى كند تا كسى را كه خدا ذليلش كرده، عزيز گردانَد و كسى را كه خدا عزّتش بخشيده، خوار سازد.

كنز العمّالـ به نقل از قتاده ـ: پيامبر خدا فرمود: «هر كس حادثه اى بيافريند يا حادثه آفرينى را پناه دهد، نفرين خدا و فرشتگان و همه مردم بر او باد!». گفته شد: اى پيامبر خدا! مقصود از حادثه چيست؟ فرمود: «كسى كه بى آن كه پاى حدّى در ميان باشد، تازيانه بزند، يا كسى را به ناحق بكُشَد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه چيز است كه هر كس آنها را انجام دهد، نفرين شده است: كسى كه در سايه گاه ها [كه مردم در آن جا مى نشينند،] مدفوع كند؛ كسى كه جلوى نوبت آب [ديگران] را بگيرد؛ و كسى كه راه عبور و مرور مردم را ببندد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نفرين شده است، نفرين شده است كسى كه بنده درهم و دينار باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنده دينار، نفرين شده است، بنده درهم، نفرين شده است.

سنن أبى داوودـ به نقل از ابو هُرَيره ـ: پيامبر خدا، مردى را كه پوشش زنانه بپوشد، نفرين فرمود.

سنن أبى داوودـ به نقل از عايشه ـ: پيامبر خدا، زنانِ مردنما را نفرين كرد.

سنن ابن ماجةـ به نقل از ابو موسى ـ: پيامبر خدا، كسى را كه ميان مادر و فرزندش جدايى افكند، نفرين نمود.

سنن أبى داوودـ به نقل از حسان بن ابراهيم ـ: پيامبر خدا، كسى را كه درخت سدر را قطع كند، نفرين كرد.

امام على عليه السلام:پيامبر خدا، ده نفر را نفرين فرمود: رِباخوار و ربا دهنده و گواهان بر [دادن و سِتاندن]رِبا و ثبت كننده رِبا، زن خالكوب و زنى كه براى آرايش خود، به خالكوب مراجعه كند، كسى كه از دادن زكاتْ خوددارى ورزد، محلِّل ۲ و كسى كه محلِّل بگيرد. ۳

امام على عليه السلام:پيامبر خدا، مُحلِّل و محلِّل گيرنده را نفرين كرد.

امام باقر عليه السلام:پيامبر خدا فرمود: «نفرين خدا بر مُحلِّل و كسى كه محلّل مى گيرد، و بر كسى كه خود را به غيرِ مولايش نسبت دهد، و بر كسى كه براى خود، نَسَب نامعلومى مدّعى شود، و بر مردانِ زن نما و زنانِ مردنما، و بر كسى كه در اسلام، حادثه اى (بدعتى) پديد آورد يا حادثه آفرينى را پناه دهد و بر كسى كه غيرِ قاتل خود را بكُشد يا كسى را بزند كه او را نزده است، و بر كسى كه پدر و مادر خود را نفرين كند». مردى گفت: اى پيامبر خدا! آيا كسى پيدا مى شود كه والدين خود را لعنت كند؟ فرمود: «آرى. [كسى كه] پدر و مادر مردم را نفرين مى كند و آنها متقابلاً والدين او را نفرين مى كنند».

امام باقر عليه السلام:پيامبر خدا، نفرين نمود كسى را كه به شرمگاه زنِ نامحرم بنگرد، و [نيز] مردى را كه به زنِ برادرِ[دينى]خود خيانت ورزد، و [نيز] مردى را كه مردم براى فهم دين خود به او نياز پيدا كنند و او از آنان، رشوه [و مزد]طلب كند.

امام صادق عليه السلام:پيامبر خدا فرمود: «من، هفت گروه را نفرين كرده ام كه خدا و هر پيامبرِ مستجاب الدعوه اى پيش از من نيز آنها را نفرين كرده اند». گفته شد: آنها كيستند، اى پيامبر خدا؟ فرمود: «كسى كه به كتاب خدا بيفزايد؛ كسى كه تقدير خدا را دروغ بداند؛ كسى كه با سنّت (روش) من، مخالفت ورزد؛ كسى كه درباره عترتم آنچه را كه خداوندْ حرام كرده است، حلال شمارد؛ كسى كه با توسّل به زور، حكومت را به دست گيرد تا كسى را كه خدا خوارش گردانيده است، عزيز گردانَد و كسى را كه خدا عزّت بخشيده است، به زبونى كشانَد؛ كسى كه بيت المالِ مسلمانان را به انحصار خويش در آورَد و آن را براى خود حلال شِمُرد؛ و كسى كه آنچه را خداوند عز و جل حلال كرده است، حرام گرداند».