تفسير آنچه در نكوهش شاعران آمده است
1 حدیث
الدرّ المنثور عن أبي الحسن مولى بنى نوفل:إنّ عبدَ اللّهِ بنَ رَواحةَ وحَسّانَ بنَ ثابتٍ أتَيا رسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله حينَ نَزَلَتِ «الشُّعَراءُ» يَبكِيانِ وهو يُقرَأُ «وَالشُّعَراءُ يَتَّبِعُهُمُ الغاوُونَ» حتّى بَلَغَ «إِلّا الّذينَ آمَنُوا وعَمِلُوا الصّالِحاتِ» قالَ: أنتُم «وذَكَرُوا اللّهَ كَثيرا» قالَ: أنتُم «وَانْتَصَرُوامِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا» قالَ: أنتُم «وسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ» قالَ: الكُفّارُ. ۱
الدرّ المنثورـ به نقل از ابو الحسن، وابسته بنى نوفل ـ: هنگامى كه سوره شعرا نازل شد، عبد اللّه بن رَواحه وحسّان بن ثابت [كه شعر مى سرودند]، با چشمِ گريان، خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمدند. در آن حال، پيامبر خدا [آيه] «و شاعران را گم راهان پيروى مى كنند» را مى خواند، تا آن كه به «مگر آنان كه ايمان آورده اند و كار شايسته كرده اند» رسيد و فرمود: «شما هستيد». [و نيز خواند:] «و خدا را بسيار به ياد آورده اند» . فرمود: «شما هستيد».
[و نيز خواند:] «و بعد از آن كه مورد ستم واقع شدند، يارى خواسته اند» . فرمود: «شما هستيد». [و نيز خواند:] «و كسانى كه ستم كرده اند، به زودى خواهند دانست كه به چه بازگشتگاهى باز مى گردند» . فرمود: «كافران هستند».
۱.الدرّ المنثور: ج 6 ص 334.