حدیث دربارهمؤمن
عنه صلى الله عليه و آله:يُعَيِّرُ اللّهُ عز و جل عَبداً مِن عِبادِهِ يَومَ القِيامَةِ فَيقَولُ: عَبدي ما مَنَعَكَ إذ مَرِضتُ أن تَعودَني؟
فَيقَولُ: سُبحانَكَ! أنتَ رَبُّ العِبادِ لا تَألَمُ ولا تَمرَضُ.
فَيَقولُ: مَرِضَ أخوكَ المُؤمِنُ فَلَم تَعُدهُ، وَعِزَّتي وجَلالي لَو عُدتَهُ لَوَجَدتَني عِندَهُ، ثُمَّ لَتَكَلَّفتُ بِحَوائِجِكَ فَقَضَيتُها لَكَ، وذلِكَ مِن كَرامَةِ عَبدِيَ المُؤمِنِ، وأنَا الرَّحمنُ الرَّحيمُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل در روز قيامت، بنده اى از بندگان خويش را نكوهش مى كند و مى گويد: «بنده من! چه چيزى تو را از اين، باز داشت كه چون بيمار شدم، عيادتم كنى؟».
بنده مى گويد: سبحان اللّه! تو پروردگارِ بندگانى و نه دردى بر تو عارض مى شود و نه بيمار مى شوى.
خداوند مى گويد: «برادر مؤمنت، بيمار شد و او را عيادت نكردى. به عزّت و جلالم سوگند، اگر او را عيادت كرده بودى، مرا نزد او مى يافتى و پس از آن، خود، عهده دار حاجت هايت مى شدم و آنها را برايت بر مى آوردم. و اين همه، از كرامت بنده مؤمن من است و من، خداى بخشاينده مهربانم».
۱.. الأمالي للطوسي: ص 629 ح 1295 عن إسحاق بن جعفر العلوي أخي الإمام الكاظم عليه السلام عن الإمام الكاظم عن آبائه عليهم السلام، بحار الأنوار: ج 81 ص 219 ح 18.
کلیدواژهها برکتحکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های مربوط به جهان و انسانانسان های بابرکت +1 مورد دیگر