حدیث دربارهپاداش عيادت

مسند ابن حنبل عن أبي فاختة عن الإمام عليّ عليه السلام:إنّي سَمِعتُ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَقولُ: ما عادَ مُسلِمٌ مُسلِما إلّا صَلّى عَلَيهِ سَبعونَ ألفَ مَلَكٍ مِن حينِ يُصبِـحُ إلى أن يُمسِيَ، وجَعَلَ اللّهُ تَعالى لَهُ خَريفا فِي الجَنَّةِ. قالَ: فَقُلنا: يا أميرَ المُؤمِنينَ، ومَا الخَريفُ؟ قالَ: السّاقِيَةُ الَّتي تَسقِي النَّخلَ. ۱

مسند ابن حنبلـ به نقل از ابو فاخته ـ: [امام] على عليه السلام فرمود: «از پيامبر صلى الله عليه و آله شنيدم كه مى فرمود: هيچ مسلمانى، مسلمان ديگر را عيادت نمى كند، مگر اين كه از پگاه تا شامگاه، هفتاد هزار فرشته بر او درود مى فرستند و خداوند، براى او خريفى در بهشت قرار مى دهد». پرسيديم: اى امير مؤمنان! مقصود از «خَريف» چيست؟ فرمود: «نهرى كه نخل را سيراب مى كند».

۱.. مسند ابن حنبل: ج 1 ص 197 ح 702.

کلیدواژه‌ها بیماری حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه پزشکی و بهداشت عیادت بیمار +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:عيادت بيمار، پاداشى بزرگ تر از تشييع جنازه دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:گام هايى كه عيادت كننده بيمار از خانه خود تا نزد او بر مى دارد، در باغ هاى بهشتْ برداشته شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس به عيادت بيمارى برود، در وادى رحمت الهى فرو رفته و چون نزد بيمار بنشيند، در آن غوطه ور شده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:عيادت كننده بيمار، در راه بهشت، گام مى نهد. سيّد رضى، در تفسير اين حديث، به دو احتمال پرداخته و در اين باره، چنين گفته است: «در اين روايت، بنا بر هر يك از دو تفسير، مجاز وجود دارد. اگر مقصود از مخارف [در جمله عائد المريض على مخارف الجنّة]، جمع كلمه مخرف به معناى چيدن نخل باشد، در اين صورت، گويا پيامبر خدا براى كسى كه به عيادت بيمارى مى رود، بر ورود وى به بهشت، گواهى داده و آن را حتمى دانسته است، تا جايى كه در حالى كه هنوز آن بنده در دنيا، يعنى سراى تكليف به سر مى برد، از باب اعتماد كامل به بهشتى بودن وى و جاى گرفتن او در آن سراى امن، درباره وى با عبارتى به بيان حالش پرداخته كه گويا همين اكنون، در بهشتْ جاى گرفته و آن جا استقرار يافته است. همين نكته، خود، مجازِ موجود در حديث است. و اگر مقصود از مخارف، جمع مخرفه به معناى راه باشد ـ چنان كه از يكى از صحابيان نيز نقل شده كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: وتركتكم على مثل مخرفة النعم؛ شما را بر گذرگاه آشكار نعمت ها گذاردم و آن را با گام هايى كه بر آن نهاده شده و آمد و شد فراوانى كه در آن صورت پذيرفته است، نشانه گذارى كردم ـ، در اين صورت، محلّ مجاز در سخن پيامبر صلى الله عليه و آله اين است كه ايشان، عيادت كننده بيمار را به سانِ كسى دانسته كه در راهى، گام نهاده است كه به بهشت مى رسد و او را به سراى جاودانگى راهبر مى شود».

صحيح مسلمـ به نقل از ثوبان (وابسته پيامبر خدا) ـ: پيامبر خدا فرمود: «هر كس به عيادت بيمارى برود، در خُرفه مقصود از «خرفه»، ميوه هاى نخل اند كه به گاه رسيده شدن، چيده مى شوند. گويا آن كس كه به عيادت بيمار مى رود، در پاداشى كه به چنگ مى آورد، كسى را مى مانَد كه بر نخلى از نخل هاى بهشت است و ميوه هاى آن را مى چيند. بهشت است». پرسيدند: خُرفه بهشت چيست؟ فرمود: «فصل چيدن ميوه هايش».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس بيمارى را عيادت كند، منادى اى از آسمان او را مى خواند كه: «اى فلانى! خوش باش و گام برداشتنت به پاداش بهشت، گوارايت باد!».