حدیث دربارهكفّاره

عنه صلى الله عليه و آله:يا عَلِيُّ، أنينُ المُؤمِنِ تَسبيحٌ، وصِياحُهُ تَهليلٌ، ونَومُهُ عَلَى الفِراشِ عِبادَةٌ، وتَقَلُّبُهُ مِن جَنبٍ إلى جَنبٍ جِهادٌ في سَبيلِ اللّهِ، فَإِن عوفِيَ مَشى فِي النّاسِ وما عَلَيهِ مِن ذَنبٍ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى على! ناله مؤمن [به گاهِ بيمارى،] «سبحان اللّه» گفتن است، فريادش «لا إله إلّا اللّه» گفتن است، خفتنش بر بستر، عبادت است و از پهلو به پهلو چرخيدنش، جهاد در راه خداست، و اگر بهبود يابد، در حالى در ميان مردم راه مى رود كه هيچ گناهى براى او نيست.

۱.. كتاب من لايحضره الفقيه: ج 4 ص 364 ح 5762 عن حمّاد بن عمرو وأنس بن محمّد عن أبيه عن الإمام الصادق عن أبيه عن جدّه عن الإمام عليّ عليهم السلام، بحار الأنوار: ج 77 ص 54 ح 3؛ تاريخ بغداد: ج 2 ص 191 عن أبي هريرة نحوه.

کلیدواژه‌ها بیماری حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه پزشکی و بهداشت کفاره +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بيمارى، گناهان را محو مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:لحظه هاى درد، [آثار] لحظه هاى گناه را از ميان مى برد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مؤمن در بيمارى اش پاداش داده نمى شود؛ امّا گناه او فرو پوشانده مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ مؤمنى به بيمارى اى جانكاه مبتلا نمى شود، مگر آن كه گناهش بخشوده مى گردد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه خداوند، او را به گرفتارى جسمى بيازمايد، آن گرفتارى برايش مايه فرو ريختن گناهان است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مؤمن، چون بيمارى به وى برسد و خداوند، او را عافيت دهد، اين بيمارى، كفّاره گناهان گذشته او و مايه اندرز براى آينده اوست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، گاه بنده خويش را به ناتن درستى گرفتار مى كند تا اين ناتن درستى، كفّاره گناه وى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنده چون بيمار شود، خداوند به فرشتگان خويش چنين وحى مى كند: «اى فرشتگانم! من، بنده ام را به بندى از بندهاى خويش گرفتار ساخته ام. اگر جانش را بستانم، او را مى آمرزم و اگر او را عافيت بخشم، در حالى [از بستر] بر مى خيزد كه هيچ گناهى ندارد».