حدیث دربارهحكمت تنگنايى و گشايش روزى

عنه صلى الله عليه و آله:قالَ اللّهُ عز و جل: لَولا أنّي أستَحيي مِن عَبدِيَ المُؤمِنِ، ما تَرَكتُ عَلَيهِ خِرقَةً يَتَوارى بِها، وإذا أكمَلتُ لَهُ الإِيمانَ ابتَلَيتُهُ بِضَعفٍ في قُوَّتِهِ، وقِلَّةٍ في رِزقِهِ، فَإِن هُوَ جَزِعَ أعَدتُ عَلَيهِ، وإن صَبَرَ باهَيتُ بِهِ مَلائِكَتي. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل فرموده است: «اگر از بنده مؤمن خويش حيا نمى ورزيدم، برايش [حتّى]زيرجامه اى نمى نهادم كه خود را با آن بپوشاند؛ و چون [بخواهم]ايمانش را كمال بخشم، به كم توانى و اندكىِ روزى مبتلايش مى سازم. اگر بى تابى كند، ديگر بار مبتلايش مى سازم و اگر شكيبايى پيشه كند، با او بر فرشتگان مباهات مى ورزم».

۱.. الأمالي للطوسي: ص 306 ح 613 عن داوود الرقّي عن الإمام الصادق عليه السلام، بحار الأنوار: ج 72 ص 50 ح 61.

کلیدواژه‌ها حکمت های اقتصادی خاستگاه های توسعه خاستگاه های اعتقادی حکمت تنگنایی و گشایش روزی

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل مى فرمايد: «هر آينه من، توانگر را بدان جهت كه نزدم كرامتى دارد، توانگرى نبخشيده ام؛ بلكه براى مبتلا ساختنِ توانگران است».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در مال، هم خير است و هم شر. با آن به حمل بار ديگران مى توان پرداخت، و نيز با خويشان مى توان پيوند برقرار كرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا خداى متعال، بنده را با روزى دادن آزمايش مى كند تا درنگرد كه وى چگونه عمل مى كند. اگر بنده از آن خشنود باشد، روزى اش بركت مى يابد و اگر خشنود نباشد، روزى اش بى بركت مى گردد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر آينه خداوند ـ تبارك و تعالى ـ بنده خويش را با آنچه به وى عطا مى فرمايد، آزمايش مى كند. اگر به آنچه خدا قسمتش فرموده، راضى باشد، خداوند به وى بركت و گشايش مى بخشد؛ و اگر راضى نباشد، خداوند عز و جل به او بركت نمى دهد.

الدعوات:پيامبر خدا فرمود: «هر گاه خداوند، بنده اى را دوست بدارد، مبتلايش مى سازد و هر گاه او را بسيار دوست بدارد، وى را در هم گيرد». پرسيدند: در هم گرفتن وى چگونه است؟ فرمود: «بدين گونه است كه برايش هيچ دارايى و فرزندى نمى گذارد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل فرموده است: «به سرفرازى و شكوهم سوگند، بنده اى را كه بخواهم بر وى رحمت آورم، از دنيا بيرون نمى آورم، مگر آن كه هر گناهى را كه مرتكب شده، از وى مى زُدايم، و آن، چنين است كه يا تنش را بيمار مى كنم و يا روزى اش را تنگ مى سازم و يا در دنيا به هراس دچارش مى كنم. اگر باز هم گناهى بر او باقى ماند، هنگام مرگ بر وى سخت مى گيرم. به سرفرازى و شكوهم سوگند، بنده اى را كه بخواهم به عذاب دچار سازم، از دنيا بيرون نمى آورم، مگر آن كه هر كار نيكى را كه مرتكب شده، از وى مى گيرم، و آن، چنين است كه يا روزى اش را گشايش مى بخشم و يا تنش را سلامت مى دارم و يا در دنيا برايش امنيت فراهم مى آورم، و اگر باز هم باقى ماند، به سبب آن، مرگ را بر وى آسان مى سازم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه كسى را ديديد كه خدا، فقر و بيمارى را بر وى وارد فرموده، [بدانيد كه]هر آينه خداى متعال مى خواهد با وى صفا ورزد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا هر گاه مؤمن به گناهان دست يازد و بدانها گرفتار گردد، به فقر مبتلا خواهد شد.