حدیث دربارهروش پيامبران در روزى جُستن

علل الشّرائع عن ابن عمر:بَينا أنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله في نَخيلِ المَدينَةِ وهُوَ يَطلُبُ عَلِيّا عليه السلام، إذَا انتَهى إلى حائِطٍ، فَاطَّلَعَ فيهِ، فَنَظَرَ إلى عَلِيٍّ عليه السلام وهُوَ يَعمَلُ فِي الأَرضِ وقَدِ اغبارَّ، فَقالَ: ما ألومُ النَّاسَ إن يُكَنّوكَ أبا تُرابٍ! ۱

علل الشرائعـ به نقل از ابن عمر ـ: در خُرمازار مدينه با پيامبر صلى الله عليه و آله بودم و او على عليه السلام را مى جُست، تا آن كه به بوستانى رسيد. در آن نگريست و على عليه السلام را ديد كه بر زمين كار مى كند و بر وى غبار نشسته است. فرمود: «مردم را سرزنش نمى كنم كه تو را ابو تراب كنيه داده اند».

۱.. علل الشرايع: ص 157 ح 4؛ المعجم الكبير: ج 12 ص 321 ح 13549.

کلیدواژه‌ها حکمت های اقتصادی پایه های توسعه کار تشویق به کار +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر آينه آن گاه كه خداوند، آدم عليه السلام را به زمين فرود آورد، به وى فرمان داد كه با دستش كِشت و كار كند و از دست رنج خويش بخورَد، حال كه بهشت و نعمت آن را پشت سر نهاده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا داوود عليه السلام جز از دست رنج خود نمى خورْد.

الزهد، ابن مباركـ به نقل از ابو اسحاق ـ: ميان شترداران و گوسفندداران، گفتگو درگرفت و شترداران در برابر گوسفندداران، گردن افرازى كردند. خبردار شديم كه اين رويداد براى پيامبر صلى الله عليه و آله نقل شد. ايشان فرمود: «موسى عليه السلام در حالى [به پيامبرى] برانگيخته شد كه گوسفند مى چرانيد؛ و داوود [هم] در حالى [به پيامبرى]برانگيخته شد كه گوسفند مى چرانيد؛ و من [نيز] در حالى برانگيخته شدم كه در [منطقه] اَجياد، براى طايفه ام گوسفند مى چرانيدم».

مسند ابن حنبلـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـ: شترداران و گوسفندداران، نزد پيامبر صلى الله عليه و آله به يكديگر فخر مى فروختند. پيامبر خدا فرمود: «موسى عليه السلام برانگيخته شد، در حالى كه براى طايفه اش گوسفند مى چرانيد؛ و من [نيز]برانگيخته شدم، در حالى كه در [منطقه]اجياد، براى طايفه ام گوسفند مى چرانيدم».

صحيح البخارىـ به نقل از ابو هريره ـ: پيامبر خدا فرمود: «خداوند، هيچ پيامبرى را برنينگيخت، مگر آن كه گوسفند مى چرانيد». يارانش گفتند: تو نيز؟ فرمود: «آرى. من [نيز] با گرفتنِ چند قيراط (يكْ بيست و چهارم دينار)، براى مردم مكّه گوسفند مى چرانيدم».

تاريخ الطبرىـ به نقل از ابن اسحاق ـ: آن گاه كه راستْ گفتارى، امانتدارى و والا منشىِ پيامبر خدا براى خديجه عليهاالسلام مسلّم گشت، فرستاده اى نزد وى گسيل داشت و به وى پيشنهاد كرد كه دارايى اش را براى بازرگانى به شام ببرد. پيامبر خدا پذيرفت و با دارايى او بِدان مقصد، روان شد.

امام على عليه السلام:يك بار در مدينه سخت گرسنه شدم. بيرون آمدم تا در حومه مدينه كارى بيابم. زنى را ديدم كه خاك گِرد مى آورد. گمان ورزيدم كه مى خواهد آن را بخيسانَد. نزد او رفتم و با وى قرار نهادم كه براى هر دَلْوِ بزرگ آب، يك خرما بستانم. آن گاه، شانزده دلو بزرگ آب بركشيدم، چندان كه دستانم تاول زد. پس نزد آب رفته، از آن برگرفتم و سپس مقابل آن زن رفتم و گفتم: «دست من، چنين شده است». پس شانزده خرما برايم برشمرد. آن گاه، نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمده، او را از آن حال، آگاه كردم. او از آن خرما با من خورد.

امام صادق عليه السلام:امير مؤمنان ـ كه درودهاى خداوند بر او باد ـ بيل مى زد و زمين ها را براى كشت آماده مى كرد؛ و پيامبر صلى الله عليه و آله هسته خرما را با دهان خويش مى مكيد و آن را مى كاشت و همان هنگام، خرمابُن شكوفه بر مى آورد. و هر آينه امير مؤمنان، هزار بنده را از مال و دست رنج خويش آزاد فرمود.