بهشت، زير پاى مادران است

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بهشت، زير پاى مادران است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به مردى كه مى خواست در جهاد شركت كند، امّا مادرش مانع او مى شد ـ: ت پيش مادرت بمان. با بودن در نزد او، همان اجرى را دارى كه با شركت در جهاد به دست مى آورى.

كنز العمّالـ به نقل از عمر بن خطّاب ـ: ما با پيامبر خدا روى كوهى بوديم و بر درّه اى مُشرِف شديم. جوانى را ـ كه از جوانى اش خوشم آمد ـ ديدم كه گوسفندانش را مى چرانيد. گفتم: اى پيامبر خدا! عجب جوانى است! كاش جوانىِ او در راه خدا صرف مى شد. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «اى عمر! شايد در راهى از راه هاى خدا باشد و تو ندانى». پيامبر صلى الله عليه و آله آن جوان را صدا زد و فرمود: «اى جوان! آيا كسى هست كه تو خرجىِ او را بدهى؟». گفت: آرى. فرمود: «چه كسى؟». گفت: مادرم. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «او را داشته باش (در خدمتش باش)؛ زيرا بهشت، پيش پاى اوست».

الترغيب و الترهيبـ به نقل از معاوية بن جاهمه ـ: جاهمه نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و اجازه جهاد خواست. پيامبر خدا به او فرمود: «آيا مادرى دارى؟». گفت: آرى. فرمود: «پس، در خدمتش باش؛ زيرا بهشت، پيش پاى اوست». ۲

كنز العمّالـ به نقل از عايشه ـ: پيامبر خدا فرمود: «[هنگام معراج] در بهشت بودم كه ناگاه، صداى قارى اى را شنيدم. پرسيدم: اين كيست؟ گفتند: حارثة بن نعمان». پيامبر صلى الله عليه و آله سپس فرمود: «اين است نتيجه نيكى؛ اين است نتيجه نيكى. او نيكوكارترينِ مردم نسبت به مادرش بود».

امام زين العابدين عليه السلام:مردى خدمت پيامبر خدا آمد و گفت: اى پيامبر خدا! هيچ كار زشتى نيست كه نكرده باشم. آيا راه بازگشتى برايم وجود دارد؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «آيا از پدر و مادرت، كسى زنده هست؟». گفت: پدرم. فرمود: «برو و به او نيكى كن». وقتى آن مرد رفت، پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «كاش مادرش مى بود!».

امام صادق عليه السلام:مردى خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى پيامبر خدا! به چه كسى نيكى كنم؟ فرمود: «به مادرت». گفت: سپس به چه كسى؟ فرمود: «به مادرت». گفت: بعد از او به چه كسى؟ فرمود: «به مادرت». گفت: سپس به چه كسى؟ فرمود: «به پدرت».