حدیث دربارهنخستين مسلمانانى كه برادر شدند

فضائل الصحابة، ابن حنبلـ به نقل از زيد بن ابى اَوفى كه از ماجراى برادرى برقرار كردن پيامبر خدا ميان مسلمانان، سخن به ميان آورد ـ: در مسجد پيامبر خدا، به خدمت ايشان رسيدم. على عليه السلام به پيامبر صلى الله عليه و آله گفت: وقتى ديدم كه به غير از من، با ديگر يارانت آن كردى كه كردى، روح از بدنم رفت و كمرم شكست. اگر اين بدان جهت است كه از من ناراحتى اى دارى، حق دارى كه مرا سرزنش كنى يا بزرگوارى نمايى (ببخشى). پيامبر خدا فرمود: «سوگند به آن كه مرا به حق برانگيخت، تو را جز براى خودم، آخر از همه قرار ندادم. تو براى من، همچون هارون نسبت به موسى هستى، با اين تفاوت كه پس از من، پيامبرى نيست. تو برادر و وارث منى». على عليه السلام گفت: چه چيزى را از تو به ارث مى برم، اى پيامبر خدا؟ فرمود: «آنچه پيامبرانِ پيش از من، به ارث نهادند». على عليه السلام گفت: پيامبرانِ پيش از تو، چه به ارث نهادند؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «كتاب خدا و سنّت پيامبرشان را. و تو و دخترم فاطمه، در قصرى از بهشت، با من خواهيد بود. تو برادر و همنشين منى». سپس پيامبر خدا، اين آيه را تلاوت كرد: « «برادرانى كه بر تخت هايى، رو به روى يكديگر نشسته اند» ، براى خدا يكديگر را دوست مى دارند و به هم مى نگرند».