حدیث دربارهجنگ حُدَيبيّه

كنز العمّالـ به نقل از اَنَس ـ: قريش با پيامبر صلى الله عليه و آله قرارداد صلح امضا كردند و يكى از آنان، سهيل بن عمرو بود. پيامبر صلى الله عليه و آله به على عليه السلام فرمود: «بنويس: بسم اللّه الرحمن الرحيم». سهيل گفت: ما نمى دانيم بسم اللّه الرحمن الرحيم چيست؛ بلكه چيزى را بنويس كه برايمان آشناست. بنويس: «باسمك الّلهم». پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «بنويس: از محمّد، پيامبر خدا». نمايندگان قريش گفتند: اگر معتقد بوديم كه تو پيامبر خدا هستى، از تو پيروى مى كرديم. به جاى آن، نام خودت و نام پدرت را بنويس. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «بنويس: از محمّد پسر عبد اللّه». يكى از شروط آنان با پيامبر صلى الله عليه و آله اين بود كه اگر كسى از مسلمانان پيش مشركان رفت، او را برنگردانند و اگر از آنان، كسى به پيامبر خدا پناهنده شد، او را برگردانند. ياران پيامبر صلى الله عليه و آله گفتند: اى پيامبر خدا، اين شرط را بنويسيم؟! فرمود: «آرى؛ زيرا اگر از ماكسى به آنان پناهنده شود، خداوند او را [از رحمت خود]دور مى گردانَد و اگر كسى از آنان به ما پناهنده شود، به زودى، خداوند براى او گشايش و برونْ شُدى قرار خواهد داد».