خطرِ ترك امر به معروف و نهى از منكر

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ انسان مؤمنى را نشايد كه ببيند كسى خدا را نافرمانى مى كند و بر او خُرده نگيرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه [مردم] امر به معروف و نهى از منكر نكنند و از نيكان خاندان من، پيروى ننمايند، خداوند، بَدانِ آنها را بر ايشانْ مسلّط مى گردانَد، و در اين هنگام، نيكانشان دعا مى كنند؛ ولى دعايشان مستجاب نمى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه دنيا در نظر امّت من بزرگ آيد، شُكوه اسلام، از آنان گرفته مى شود و هر گاه امر به معروف و نهى از منكر را وا گذارند، از بركت وحى، محروم مى گردند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بايد امر به معروف و نهى از منكر كنيد، و گر نه، همان گونه كه من پوست اين چوب دستىِ خود را كَنده ام، خداوندْ پوست شما را مى كَنَد. ۳

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه امّت من، امر به معروف و نهى از منكر را فرو گذارد، بايد با خداوند ـ كه نامش والاست ـ اعلان جنگ كند [يا خود را براى بلايى سخت از جانب خداوند جليل، آماده گردانَد].

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:يا امر به معروف و نهى از منكر مى كنيد، يا عذاب خدا، همه شما را فرا مى گيرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اگر مردم، ستمگر را ببينند و دستش را [از ظلم]باز نگيرند، زود باشد كه خداوند، كيفر خود را شامل همه آنان كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مردم تا زمانى كه امر به معروف و نهى از منكر مى كنند و در كارهاى نيك، يكديگر را يارى كنند، در خير [و خوبى] خواهند بود؛ امّا هر گاه چنين نكنند، بركت ها از آنان، باز گرفته مى شود و عدّه اى از آنان بر عدّه ديگر، سلطه پيدا مى كنند و ديگر نه در زمينْ برايشان ياورى خواهد بود، نه در آسمان.

الترغيب و الترهيبـ به نقل از ابن مسعود ـ: پيامبر خدا فرمود: «نخستين عيبى كه بر بنى اسرائيل وارد شد، اين بود كه هر گاه مردى با مردى [خلافكار]رو به رو مى شد، به او مى گفت: اى مرد! از خدا بترس و گناه نكن، كه اين كارها بر تو روا نيست. امّا فرداى آن روز، وى را با همان وضع [ـِ خلافكارى و گناه]مشاهده مى كرد؛ ولى براى اين كه هم كاسه و هم پياله و همنشين او باشد، او را از گناه، منع نمى كرد. چون اين رفتار را در پيش گرفتند، خداوند، دل هاى آنها را به جان يكديگر انداخت» و آن گاه فرمود: « «كسانى از بنى اسرائيل كه كافر گشتند، لعنت شدند» .». سپس فرمود: «آرى. به خدا سوگند كه بايد امر به معروف و نهى از منكر كنيد و دستِ ستمگر را بگيريد و او را با زور هم كه شده، به سمت حق بكشانيد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چون عالمان يهود و راهبان نصارا، كار امر به معروف و نهى از منكر را رها كردند، خداوند به زبان پيامبرانشان، آنها را لعنت كرد. سپس بلا، همه آنها را فرا گرفت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به خدا سوگند كه يا امر به معروف و نهى از منكر مى كنيد و جلو ستمگر را مى گيريد و او را با زور هم كه شده، به راه حق مى كشانيد، و يا خداوندْ دل هاى شما را به جان يكديگر مى اندازد، آن گاه، همچنان كه عالمان يهود و راهبان مسيحى را از رحمت خويش دور كرد، شما را نيز از رحمتش دور مى سازد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بايد امر به معروف و نهى از منكر كنيد، و گرنه، خداوند، عجم را به سر وقت شما مى فرستد، كه گردن شما را مى زنند و مردمانى سرسخت اند و نمى گريزند.

الترغيب و الترهيبـ به نقل از عايشه ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله نزد من آمد. از چهره وى دريافتم كه موضوعى پيش آمده است. آن گاه، وضو ساخت و با هيچ كس سخنى نگفت. من گوشم را به ديوار اتاق چسباندم تا ببينم ايشان چه مى گويد. پيامبر صلى الله عليه و آله بر منبر نشست و حمد و ثناى خدا را گفت و آن گاه فرمود: «اى مردم! خداوند به شما مى فرمايد: امر به معروف و نهى از منكر كنيد، پيش از آن كه دعا كنيد، ولى دعايتان را مستجاب نمى كنم، و از من بخواهيد؛ ولى به شما نمى دهم، و از من يارى بطلبيد؛ ولى يارى تان نمى كنم».

الترغيب و الترهيبـ به نقل از اَنَس بن مالك ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «كلمه لا إله إلّا اللّه پيوسته براى گويندگان آن، سودمند است و عذاب و خشم الهى را از آنها دور مى سازد، به شرط اين كه حقّ آن را سبُك نشمارند». گفتند: اى پيامبر خدا! سبُك شمردن حقّ آن، به چيست؟ فرمود: «[به اين كه] عمل به معاصى خدا آشكار شود، ولى كسى اعتراض نكند و در صدد تغييرش برنيايد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:تا زمانى كه عموم مردم در صدد تغييرِ خلافكارى هاى عدّه اى خاص بر آيند، خداوند، عموم را به گناه عدّه اى خاص، عذاب نمى كند؛ امّا اگر عموم مردم درصدد اصلاح آن عدّه خاص برنيايند، خداوند، هم عموم مردم و هم آن عدّه خاص را عذاب مى كند.

ثواب الأعمالـ به نقل از مسعدة بن صدقه ـ: امام صادق عليه السلام از پدر بزرگوارش نقل كرد: پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: اگر آدمى گناه را پنهانى انجام دهد، جز به گنهكارْ زيان نمى زند؛ ولى اگر آشكارا انجامش دهد و كسى به او اعتراض نكند، زيانش به همگان مى رسد. [آن گاه] امام صادق عليه السلام فرمود: «علّتش اين است كه او با گناهِ آشكار خود، دين خدا را خوار مى كند و دشمنان خدا از او سرمشق مى گيرند».