حدیث دربارهپرهيز از فرار
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:يا أبا ذَرٍّ، إنَّ ربَّكَ عزّوجلّ يُباهي الملائكَةَ بثَلاثةِ نَفَر: رجُلٌ يُصْبِحُ في الأرضِ فَرْدا فيُؤَذِّنُ ثمَّ يُصَلّي، فيقولُ ربُّكَ للملائكَةِ: انْظُروا إلى عَبدي يُصلّي ولا يَراهُ أحَدٌ غَيري، فيَنْزِلُ سَبعونَ ألفَ مَلَكٍ يُصَلّون وَراءَهُ ويَسْتَغْفِرونَ لَهُ إلى الغَدِ مِن ذلكَ اليَومِ.
ورجُلٌ قامَ مِن اللَّيلِ فصَلّى وَحْدَهُ فسَجَدَ ونامَ وهُو ساجِدٌ، فيقولُ تعالى: انْظُروا إلى عَبدي رُوحُه عِندي وجَسَدُهُ في طاعَتي ساجِدٌ.
ورجُلٌ في زَحْفٍ فَرَّ أصْحابُهُ وثَبَتَ وهُو يُقاتِلُ حتّى يُقْتَلَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به ابو ذر ـ: اى ابو ذر! پروردگارت عز و جل به وجود سه نفر، بر فرشتگانش مى بالد: [يكى،] مردى كه در جايى تنها باشد و [به وقت اذان] اذان بگويد و نماز بخواند. پروردگارت به فرشتگان مى فرمايد: «ببينيد كه بنده من، نماز مى خواند، در حالى كه هيچ كس جز من، او را نمى بيند».
پس هفتاد هزار فرشته به زمين فرود مى آيند و پشت سرِ او به نماز مى ايستند و تا فرداى آن روز، برايش آمرزش مى طلبند.
[دوم،] مردى كه شب هنگام، در تنهايى برخيزد و نماز بگزارد و سجده كند و در حال سجده، خوابش ببرد. پس خداوند متعال [به فرشتگان] مى فرمايد: «به بنده من بنگريد كه روحش نزد من است و بدنش در طاعت من، سجده كُنان».
[سوم،] مردى كه در ميدان جهاد باشد و هم رزمانش بگريزند، ولى او همچنان پايدارى ورزد و بجنگد، تا كشته شود.
۱.الأمالي للطوسي: ص 534 ح 1162.