حدیث دربارهسعى

الكافي عن معاوية بن عمّار عن الإمام الصادق عليه السلام:إنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله حينَ فَرَغَ مِن طَوافِهِ ورَكعَتَيهِ قالَ: أبدَأُ بِما بَدَأَ اللّهُ عز و جل بِهِ مِن إتيانِ الصَّفا، إنَّ اللّهَ عز و جل يَقولُ: «إنَّ الصَّفا والمَروَةَ مِن شَعائِرِ اللّهِ» . قالَ أبو عَبدِاللّهِ عليه السلام: ثُمَّ اخرُج إلَى الصَّفا مِنَ البابِ الَّذي خَرَجَ مِنهُ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله ـ وهُوَ البابُ الَّذي يُقابِلُ الحَجَرَ الأَسوَدَ ـ حَتّى تَقطَعَ الوادِيَ، وعَلَيكَ السَّكينَة والوَقار، فَاصعَد عَلَى الصَّفا حَتّى تَنظُرَ إلَى البَيتِ وتَستَقبِلَ الرُّكنَ الَّذي فيهِ الحَجَرُ الأَسوَدُ، واحمَدِ اللّهَ وأثنِ عَلَيهِ. ثُمَّ اذكُر مِن آلائِهِ وبَلائِهِ وحُسنِ ما صَنَعَ إلَيكَ ما قَدَرتَ عَلى ذِكرِهِ. ثُمَّ كَبِّرِ اللّهَ سَبعًا، واحمَدهُ سَبعًا، وهَلِّلهُ سَبعًا، وقُل: لا إلهَ إلَا اللّهُ وَحدَهُ لا شَريكَ لَهُ، لَهُ المُلكُ ولَهُ الحَمدُ يُحيي ويُميتُ وهُوَ حَيٌّ لا يَموتُ وهُوَ عَلى كُلِّ شَيءٍ قَديرٌ ثَلاثَ مَرّاتٍ. ثُمَّ صَلِّ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله، وقُل: «اللّهُ أكبَرُ عَلى ما هَدانا، والحَمدُ للّهِِ عَلى ما أولانا، والحَمدُ للّهِِ الحَيِّ القَيُّومِ، والحَمدُ للّهِِ الحَيِّ الدّائِمِ» ثَلاثَ مَرّاتٍ. وقُل: «أشهَدُ أن لا إلهَ إلَا اللّهُ، وأشهَدُ أنَّ مُحَمَّدًا عَبدُهُ ورَسولُهُ، لا نَعبُدُ إلّا إيّاهُ، مُخلِصينَ لَهُ الدّينَ ولَو كَرِهَ المُشرِكونَ» ثَلاثَ مَرّاتٍ. اللّهُمَّ إنّي أسأَلُكَ العَفوَ والعافِيَةَ واليَقينَ فِي الدُّنيا والآخِرَةِ ثَلاثَ مَرّاتٍ. اللّهُمَّ آتِنا فِي الدُّنيا حَسَنَةً وفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وقِنا عَذابَ النّارِ ثَلاثَ مَرّاتٍ. ثُمَّ كَبِّرِ اللّهَ مِئَةَ مَرَّةٍ، وهَلِّل مِئَةَ مَرَّةٍ، واحمَد مِئَةَ مَرَّةٍ، وسَبِّح مِائَةَ مَرَّةٍ، وتَقولُ: لا إلهَ إلَا اللّهُ وَحدَهُ، أنجَزَ وَعدَهُ، ونَصَرَ عَبدَهُ، وغَلَبَ الأَحزابَ وَحدَهُ، فَلَهُ المُلكُ ولَهُ الحَمدُ وَحدَهُ وَحدَهُ. اللّهُمَّ بارِك لي فِي المَوتِ وفيما بَعدَ المَوتِ، اللّهُمَّ إنّي أعوذُ بِكَ مِن ظُلمَةِ القَبرِ ووَحشَتِهِ، اللّهُمَّ أظِلَّني في ظِلِّ عَرشِكَ يَومَ لا ظِلَّ إلّا ظِلُّكَ. وأكثِر مِن أن تَستَودِعَ رَبَّكَ دينَكَ ونَفسَكَ وأهلَكَ. ثُمَّ تَقولُ: أستَودِعُ اللّهَ الرَّحمنَ الرَّحيمَ الَّذي لا يُضَيِّعُ وَدائِعَهُ نَفسي وديني وأهلي. اللّهُمَّ استَعمِلني عَلى كِتابِكَ وسُنَّةِ نَبِيِّكَ، وتَوَفَّني عَلى مِلَّتِهِ، وأعِذني مِنَ الفِتنَةِ. ثُمَّ تُكَبِّرُ ثَلاثًا ثُمَّ تُعيدُها مَرَّتَينِ، ثُمَّ تُكَبِّرُ واحِدَةً ثُمَّ تُعيدُها، فَإِن لَم تَستَطِع هذا فَبَعضَهُ. وقالَ أبو عَبدِاللّهِ عليه السلام: وإنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله كانَ يَقِفُ عَلَى الصَّفا بِقَدرِ ما يَقرَأُ سورَةَ البَقَرَةِ مُتَرَتِّلاً ۱.
الكافىـ به نقل از معاوية بن عمّار ـ: امام صادق عليه السلام فرمود: پيامبر خدا، وقتى از طواف و دو ركعت نماز آنْ فراغت يافت، فرمود: «از جايى آغاز مى كنم كه خداوند، از آن آغاز كرده است. خداوند عز و جل مى فرمايد: «به راستى، صفا و مروه، از شعائر خدايند» ». سپس به سوى صفا بيرون برو، از همان درى كه پيامبر خدا بيرون رفت؛ از درى كه مقابل حجر الأسود است، تا آن وادى را با آرامش و وقار، طى كنى. پس بر صفا بالا برو تا به كعبه بنگرى و رو به رُكنى باشى كه حجر الأسود، در آن است. پس خدا را ستايش و ثنا بگو. آن گاه، نعمت ها و نيكى هايش را نسبت به تو ـ تا آن جا كه بتوانى ـ ياد كن. سپس هفت بار «اللّه أكبر»، هفت بار «الحمد للّه» و هفت بار «لا إله إلّا اللّه» بگو و سه مرتبه چنين بگو: «جز خداى يكتا، معبودى نيست؛ [همو كه] شريكى ندارد. فرمان روايى، از آنِ اوست و ستايش، ويژه اوست. زنده مى كند و مى ميراند، و او زنده اى است كه مرگ ندارد و بر هر چيز، تواناست». سپس بر پيامبر صلى الله عليه و آله درود بفرست و سه بار بگو: «خدا، بزرگ تر است. خدا را ستايش، بر اين كه هدايتمان كرد و ما را آزمود. ستايش، از آنِ خداى زنده پابرجاست. ستايش، از آنِ خداى زنده و جاويد است». و سه بار بگو: «شهادت مى دهم كه جز خدا، معبودى نيست، و محمّد، بنده و فرستاده اوست. جز او را نمى پرستيم، دين را براى او خالص ساخته ايم؛ هرچند مشركان را ناخوش آيد». نيز سه بار بگو: «پروردگارا! از تو خواستارِ گذشت و عافيت و يقين در دنيا و آخرت هستم». و سه بار بگو: «خدايا! در دنيا به ما نيكى اى عطا كن و در آخرت نيز نيكى اى، و ما را از عذاب آتش، نگه بدار». سپس صد بار «اللّه أكبر»، صد بار «لا إله إلّا اللّه»، صد بار «الحمد للّه» وصد بار «سبحان اللّه» بگو. آن گاه، بگو: «جز خداى يكتا، معبودى نيست؛ [همو كه] به وعده اش وفا كرد، بنده اش را يارى داد و به تنهايى، بر احزابْ غالب گشت. فرمان روايى و ستايش، تنها از آنِ اوست. يگانه و يكتاست. خدايا! در مُردن و پس از آن، برايم بركت قرار بده. خدايا! از تاريكى و وحشت قبر، به تو پناه مى برم. خدايا! آن روز كه سايه اى جز سايه تو نيست، مرا در سايه سارِ عرش خويش، قرار ده». و دين و جان و خانواده ات را، پيوسته به خداوند بسپار و بگو: «دين و جان و خانواده ام را به خداى مهرورز و مهربانى مى سپارم كه امانت ها را ضايع نمى كند. خدايا! مرا طبق كتاب خود و سيره پيامبرت، به كار گير و بر آيين او بميران و از فتنه، نگاهم دار». سپس سه بار تكبير بگو. سپس دو بار ديگر، آن دعا را بگو و يك بار تكبير بگو و بار ديگر، دعا را بخوان. اگر اين همه را نمى توانى، بخشى از آن را بگو. پيامبر خدا، به اندازه [زمان لازم براى] آرام خواندن سوره بقره، بر صفا مى ايستاد.
۱.الكافي: ج 4 ص 431 ح 1 وراجع: سنن الترمذي: ج 5 ص 208 ح 2965.

احادیث دیگر این موضوع

۲
صحيح مسلمـ به نقل از جابر بن عبد اللّه، درباره چگونگىِ حجّ پيامبر خدا ـ: سپس از درِ مسجد الحرام، به طرف صفا بيرون رفت. چون به صفا نزديك شد، آيه «همانا صفا و مَروه، از شعائر خداوند هستند» را خواند و فرمود: «به آنچه خدا آغاز كرده، آغاز مى كنم». پس، از صفا شروع كرد. بالاى آن رفت، تا آن جا كه خانه خدا را مى ديد. سپس «لا إله إلّا اللّه» و تكبير گفت و فرمود: «هيچ معبودى جز خدا نيست؛ [همان]تنهاى بى شريك، كه فرمان روايى و ستايش، از آنِ اوست. زنده مى كند و مى ميراند، و او بر هر چيزى تواناست. معبودى جز خدا نيست. يكتاست. به وعده اش عمل كرد و بنده اش را يارى رسانْد و به تنهايى، گروه ها [ى مشرك] را پراكنده ساخت. سپس در اين فاصله، دعا كرد و سه بار، آن را تكرار نمود. آن گاه، به سوى مروه فرود آمد، تا آن كه گام هايش در ريگزار ميانِ آن وادى (بين صفا و مروه) قرار گرفت، تا آن كه بالا رفت. رفت تا به مروه رسيد. بر فراز مروه نيز چنان كرد كه بر صفا كرده بود، و پايان طوافش، بر مروه بود.