حدیث دربارهچگونگى لبّيك گفتن

الإمام الصادق عليه السلام:إنَّ رَسول اللّهِ صلى الله عليه و آله لَمَّا انتَهى إلَى البَيداءِ ۱ ـ حَيثُ المَيلُ ـ قُرِّبَت لَهُ ناقَةٌ فَرَكِبَها، فَلَمَّا انبَعَثَت بِهِ لَبّى بِالأَربَعِ. فَقالَ: لَبَّيكَ اللّهُمَّ لَبَّيكَ، لَبَّيكَ لا شَريكَ لَكَ لَبَّيكَ، إنَّ الحَمدَ والنِّعمَةَ لَكَ والمُلكَ، لا شَريكَ لَكَ. ۲

امام صادق عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله چون به «بَيداء» (در يك ميلى مكّه) ۳ رسيد، شترى نزديكش آوردند. سوار آن شد و چون ايشان را حركت داد، لبّيك هاى چهارگانه را چنين گفت: «لبّيك، پروردگارا لبّيك، لبّيك! تو را شريكى نيست. ستايش و نعمت و فرمان روايى، از آنِ توست. شريكى براى تو نيست».

۱.البيداء: اسم لأرض ملساء بين مكّة والمدينة، وهي إلى مكّة أقرب، تعدّ من الشَّرف، أمام ذي الحُلَيفة (معجم البلدان: ج 1 ص 523).

۲.قرب الإسناد: ص 125 ح 438 عن عاصم بن حميد؛ صحيح البخاري: ج 2 ص 561 ح 1474 عن ابن عمر.

۳.نام سرزمينى با خاك نرم، ميان مكّه و مدينه، كه به مكّه نزديك تر است.

کلیدواژه‌ها دعا موانع اجابت دعا گناه پاک کننده های گناهان +8 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

امام صادق عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله چون لبّيك گفت، فرمود: «لبّيك! اى خدا، لبّيك! لبّيك! تو شريكى ندارى. لبّيك! همانا ستايش و نعمت و فرمان روايى، از آنِ توست. تو شريكى ندارى. لبّيك! اى صاحب والايى ها، لبّيك!». ايشان، «ذى المعارج» را بسيار مى فرمود و هر گاه به سواره اى بر مى خورد، يا به بالاى تپّه اى مى رسيد، يا به دشتى سرازير مى شد، و نيز آخرِ شب و پس از نمازها، «لبّيك» مى گفت.

السُّنَن الكبرىـ به نقل از خُزَيمة بن ثابت ـ: هر گاه پيامبر خدا، از لبّيك گويى فارغ مى شد، از خداوند، رضوان و آمرزش مى طلبيد و از آتش دوزخ، به رحمتش پناه مى بُرد.