حدیث دربارهپاداش حج

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس براى حج و عمره از خانه اش بيرون آيد، با هر گامى كه بر مى دارد و مى گذارد، گناهان از بدنش مى ريزند، آن گونه كه برگ از درخت فرو مى ريزد. و چون وارد مدينه شود و با سلام، با من مصافحه كند، فرشتگان، با سلام با او مصافحه مى كنند. و چون به «ذو الحُلَيفه» وارد شود و غسل كند، خداوند، او را از گناهانْ پاك مى كند. و چون دو جامه نو بپوشد، خداوند، حَسَنات را براى او تازه مى كند. و چون بگويد: «لبّيك اللّهم لبّيك!»، خداى متعال هم با «لبّيك و سعديك!» در پاسخ مى گويد: «كلامت را مى شنوم و به تو مى نگرم». و چون وارد مكّه شود و طواف و سعى ميان صفا و مروه كند، خداوند، خيرات را براى او پيوسته مى دارد. و چون در عرفات وقوف كنند و صداى ناله ها به نيازخواهى ها برآيد، خداوند به آنان بر فرشتگانِ هفت آسمان، مباهات مى كند و مى گويد: «اى فرشتگانم و ساكنان آسمان هايم! آيا به بندگانم نمى نگريد كه از هر درّه عميق [و راه دورى]، ژوليده و غبارآلود، نزد من آمده اند، پول ها خرج كرده اند و بدن ها به رنج افكنده اند!؟ به عزّت و شكوهم سوگند، بدكارشان را به خاطر نيكوكارشان خواهم بخشيد و از گناهان، مانند روزى كه مادرانشان آنان را زادند، بيرونشان خواهم آورد». و چون رَمْى جَمَره كنند و سرها را بتراشند و كعبه را زيارت كنند، منادى اى از دلِ عرش ندا مى دهد: «باز گرديد كه بخشوده شده ايد و كار، از سر بگيريد».