حدیث دربارهپاداش حج

عنه صلى الله عليه و آلهـ لِرَجُلٍ مِنَ الأَنصارِ ـ: اِعلَم أنَّكَ إذا تَوَجَّهتَ إلى سَبيلِ الحَجِّ ثُمَّ رَكِبتَ راحِلَتَكَ وقُلتَ: بِسمِ اللّهِ، ومَضَت بِكَ راحِلَتُكَ لَم تَضَع راحِلَتُكَ خُفًّا ولَم تَرفَع خُفًّا إلّا كَتَبَ اللّهُ عز و جل لَكَ حَسَنَةً ومَحا عَنكَ سَيِّئَةً. فَإِذا أحرَمتَ ولَبَّيتَ كَتَبَ اللّهُ تَعالى لَكَ في كُلِّ تَلبِيَةٍ عَشرَ حَسَناتٍ ومَحا عَنكَ عَشرَ سَيِّئاتٍ. فَإِذا طُفتَ بِالبَيتِ اُسبوعًا كانَ لَكَ بِذلِكَ عِندَ اللّهِ عَهدٌ وذِكرٌ يَستَحي مِنكَ رَبُّكَ أن يُعَذِّبَكَ بَعدَهُ، فَإِذا صَلَّيتَ عِندَ المَقامِ رَكعَتَينِ كَتَبَ اللّهُ لَكَ بِهِما ألفَي رَكعَةٍ مَقبولَةٍ. فَإِذا سَعَيتَ بَينَ الصَّفا والمَروَةِ سَبعَةَ أشواطٍ كانَ لَكَ بِذلِكَ عِندَ اللّهِ عز و جل مِثلُ أجرِ مَن حَجَّ ماشِيًا مِن بِلادِهِ، ومِثلُ أجرِ مَن أعتَقَ سَبعينَ رَقَبَةً مُؤمِنَةً. وإذا وَقَفتَ بِعَرَفاتٍ إلى غُروبِ الشَّمسِ فَلَو كانَ عَلَيكَ مِنَ الذُّنوبِ مِثلُ رَملٍ عالِجٍ وزَبَدِ البَحرِ لَغَفَرَهَا اللّهُ لَكَ. فَإِذا رَمَيتَ الجِمارَ كَتَبَ اللّهُ لَكَ بِكُلِّ حَصاةٍ عَشرَ حَسَناتٍ فيما تَستَقبِلُ مِن عُمُرِكَ، فَإِذا حَلَقتَ رَأسَكَ كانَ لَكَ بِعَدَدِ كُلِّ شَعرَةٍ حَسَنَةٌ، تُكتَبُ لَكَ فيما تَستَقبِلُ مِن عُمُرِكَ. فَإِذا ذَبَحتَ هَديَكَ أو نَحَرتَ بُدنَتَكَ كانَ لَكَ بِكُلِّ قَطرَةٍ مِن دَمِها حَسَنَةٌ، تُكتَبُ لَكَ فيما تَستَقبِلُ مِن عُمُرِكَ. فَإِذا طُفتَ بِالبَيتِ اُسبوعًا لِلزِّيارَةِ وصَلَّيتَ عِندَ المَقامِ رَكعَتَينِ ضَرَبَ مَلَكٌ كَريمٌ عَلى كِتفَيكَ فَقالَ: أمّا ما مَضى فَقَد غُفِرَ لَكَ، فَاستَأنِفِ العَمَلَ فيما بَينَكَ وبَينَ عِشرينَ ومِائَةِ يَومٍ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به مردى از انصار ـ: بدان! و قتى كه تو، روى به راه حج نهادى و بر مَركب خويش سوار شدى و «بسم اللّه» گفتى و مَركبت تو را به حركت آورد، با هر گامى كه مَركب تو بر مى دارد و هر قدمى كه مى گذارد، خداوند براى تو حَسَنه اى مى نويسد و گناهى مى زُدايد. پس چون احرام بسته، «لبّيك» گفتى، با هر لبّيك، خداوند براى تو ده حَسَنه مى نويسد و ده گناه، محو مى كند. وقتى خانه خدا را هفت بار طواف كردى، نزد خداوند، پيمان و يادى خواهى داشت كه از آن پس، خدا شرم مى كند تو را عذاب كند. وقتى كنار مقام ابراهيم، نماز خواندى، خداوند به پاداش آن، ثواب دو هزار ركعت نمازِ مقبول برايت مى نويسد. و چون ميان صفا و مروه، هفت بار سعى كردى، پاداش تو نزد خدا، مثل پاداش كسى است كه از ديار خود، پياده به حج آمده باشد و همچون پاداش كسى است كه هفتاد برده مؤمن، آزاد كرده باشد. و چون تا غروب آفتاب در عرفات، وقوف كردى، اگر گناهانت به اندازه ريگ هاى صحرا و كف هاى دريا باشد، خداوندْ مى بخشايد. وقتى سنگْ ريزه بر جَمَرات زدى، خداوند، به پاداش هر سنگ، در باقى مانده عمرت، ده حَسَنه [برايت] مى نويسد. و چون سر را تراشيدى، خداوندْ در مقابل هر مو، حَسَنه اى در باقى مانده عمرت [براى تو] مى نويسد. چون قربانى ات را سر بُريدى يا شترت را نَحْر كردى، براى هر قطره خون آن، در بازمانده عمرت حَسَنه اى دارى. و چون هفت بار گرد خانه خدا طواف كردى و دو ركعت نماز نزد مقام ابراهيم خواندى، فرشته اى بزرگوار، بر دوش تو مى زند و مى گويد: «گناهان گذشته ات كه آمرزيده شد؛ پس، از هم اكنون تا صد و بيست روز آينده، اعمالت را از سر بگير».

۱.كتاب من لا يحضره الفقيه: ج 2 ص 202 ح 2138.

کلیدواژه‌ها دعا موانع اجابت دعا گناه پاک کننده های گناهان +7 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پاداش حجّ نيكو، جز بهشت نيست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر عمره تا عمره ديگر، كفّاره [گناهان] ميان آن دو است و پاداش حجّ مقبول، بهشت است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حج گزار، هيچ تسبيح و تهليل و تكبيرى نمى گويد، مگر آن كه به سبب آن، بشارتى به او داده مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ هنگامى كه به كاروان شترهاى حاجيان مى نگريست ـ: هيچ گامى بر نمى دارند، مگر آن كه برايشان حَسَنه نوشته مى شود و هيچ گامى نمى گذارند، مگر آن كه گناهى از آنان، محو مى شود و هر گاه اعمال حجّ خود را به پايان برند، به آنان گفته مى شود: «بنايى ساختيد. پس ويرانش نكنيد. گناهان گذشته شما بخشوده شد. پس براى آينده خويش، كار نيك انجام دهيد». در نقل ديگر آمده است: «. پس براى آينده، خشيت داشته باشيد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حاجيان، سه گونه اند: بيشترين بهره، از آنِ كسى است كه گناهان گذشته و آينده اش بخشوده شود و خداوند، او را از عذاب قبر، نگاه دارد. پس از او، كسى است كه گناهان گذشته اش آمرزيده شود و بايد براى باقى مانده عمرش، عمل از سر بگيرد. امّا پس از او، كسى است كه تنها خانواده و مالش حفظ شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس براى حج و عمره از خانه اش بيرون آيد، با هر گامى كه بر مى دارد و مى گذارد، گناهان از بدنش مى ريزند، آن گونه كه برگ از درخت فرو مى ريزد. و چون وارد مدينه شود و با سلام، با من مصافحه كند، فرشتگان، با سلام با او مصافحه مى كنند. و چون به «ذو الحُلَيفه» وارد شود و غسل كند، خداوند، او را از گناهانْ پاك مى كند. و چون دو جامه نو بپوشد، خداوند، حَسَنات را براى او تازه مى كند. و چون بگويد: «لبّيك اللّهم لبّيك!»، خداى متعال هم با «لبّيك و سعديك!» در پاسخ مى گويد: «كلامت را مى شنوم و به تو مى نگرم». و چون وارد مكّه شود و طواف و سعى ميان صفا و مروه كند، خداوند، خيرات را براى او پيوسته مى دارد. و چون در عرفات وقوف كنند و صداى ناله ها به نيازخواهى ها برآيد، خداوند به آنان بر فرشتگانِ هفت آسمان، مباهات مى كند و مى گويد: «اى فرشتگانم و ساكنان آسمان هايم! آيا به بندگانم نمى نگريد كه از هر درّه عميق [و راه دورى]، ژوليده و غبارآلود، نزد من آمده اند، پول ها خرج كرده اند و بدن ها به رنج افكنده اند!؟ به عزّت و شكوهم سوگند، بدكارشان را به خاطر نيكوكارشان خواهم بخشيد و از گناهان، مانند روزى كه مادرانشان آنان را زادند، بيرونشان خواهم آورد». و چون رَمْى جَمَره كنند و سرها را بتراشند و كعبه را زيارت كنند، منادى اى از دلِ عرش ندا مى دهد: «باز گرديد كه بخشوده شده ايد و كار، از سر بگيريد».