سَلمان

امام باقر عليه السلام:سلمان فارسى، برده گروهى از بنى نضير بود. با او قرار گذاشتند كه فلان تعداد نهال خرما برايشان بكارد و وقتى هر يك داراى ده برگ شد، او را آزاد كنند. پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود: «كنار هر گودالى يك نهال بگذار». صبح روز بعد، پيامبر صلى الله عليه و آله با دست خود، آنها را كاشت و براى سلمان درباره نهال هاى خرما دعا كرد. تو گويى آن نهال ها در وسط دريا بودند. پس، يكى از آنها جوانه زد. چون خداوند، آنها را ـ كه همان رويشگاه نخل ها باشد ـ به غنيمت پيامبر صلى الله عليه و آله درآورد، آن را صدقه (وقف) قرار داد و اكنون، يكى از صدقات مدينه است.