سوادة بن قيس
1 حدیث
الأمالي للصدوق عن ابن عبّاسـ في حَديثٍ طَويلٍ يَذكُرُ فيهِ وَفاةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله، وما قالَهُ لِأَصحابِهِ في مَرَضِهِ ـ: قالَ صلى الله عليه و آله: إنَّ رَبّي عز و جل حَكَمَ وأقسَمَ أن لا يَجوزَهُ ظُلمُ ظالِمٍ، فَناشَدتُكُم بِاللّهِ، أيُّ رَجُلٍ مِنكُم كانَت لَهُ قِبَلَ مُحَمَّدٍ مَظلِمَةٌ إلّا قامَ فَليَقتَصَّ مِنهُ، فَالقِصاصُ في دارِ الدُّنيا أحَبُّ إلَيَّ مِنَ القِصاصِ في دارِ الآخِرَةِ عَلى رُؤوسِ المَلائِكَةِ وَالأَنبِياءِ.
فَقامَ إلَيهِ رَجُلٌ مِن أقصَى القَومِ، يُقالُ لَهُ: سَوادَةُ بنُ قَيسٍ، فَقالَ لَهُ: فِداكَ أبي واُمّي يا رَسولَ اللّهِ، إِنَّكَ لَمّا أقبَلتَ مِنَ الطّائِفِ، استَقبَلتُكَ وأنتَ عَلى ناقَتِكَ العَضباءِ وبِيَدِكَ القَضيبُ المَمشوقُ، فَرَفَعتَ
الأمالى، صدوقـ به نقل از ابن عبّاس، در حديثى طولانى در يادكرد از رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله و سخنانى كه ايشان در بستر بيمارى اش به اصحاب خود فرمود ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «پروردگارم عز و جل حكم كرده و سوگند ياد نموده است كه از ستمِ ستمكارى نمى گذرد. پس شما را به خدا سوگند مى دهم كه هر يك از شما كه از جانب محمّد بر او ستمى رفته است، برخيزد و وى را قصاص كند؛ چرا كه قصاص شدن در دار دنيا را دوست تر مى دارم تا قصاص شدن در دار آخرت و در برابر فرشتگان و پيامبران».
مردى به نام سوادة بن قيس، از انتهاى جمعيّت برخاست و گفت: پدر و مادرم فدايت باد، اى پيامبر خدا! زمانى كه از طائف آمدى، من به استقبالتان آمدم و شما بر ناقه غضباى ۲ خود سوار بودى و چوب دست ممشوق ۳ در دستت بود. چوب دست را