درخواست مرگ

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مبادا كسى از شما به خاطر گرفتارى اى كه به او رسيده است، تمنّاى مرگ كند، و اگر ناچار شد تمنّاى مرگ كند، بگويد: «بار خدايا! تا زمانى كه زندگى براى من خير است، مرا زنده بدار و هر گاه خيرِ من در مرگ بود، مرا بميران».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ يك از شما نبايد تمنّاى مرگ كند؛ زيرا اگر نيكوكار است، شايد كه بيشتر نيكى كند و اگر بدكار است، شايد كه از بدى دست بشويد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آرزوى مرگ نكنيد؛ زيرا با مُردن، عمل به پايان مى رسد و انسان [به دنيا]بازگردانده نمى شود تا توبه كند و رضايت خداوند را به دست آورد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ يك از شما آرزوى مرگ نكند و پيش از آمدنش آن را [از خدا]نخواهد؛ زيرا با مُردن هر يك از شما، رشته عملش قطع مى شود، و عمر مؤمن، براى او جز خير نمى افزايد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مرگ را تمنّا نكنيد؛ چرا كه صحنه قيامت، سختْ وحشتناك است. اين از سعادت است كه عمر بنده طولانى شود و خداوند، توبه را روزىِ او كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ يك از شما درخواستِ مرگ نكند؛ زيرا نمى داند چه براى [آخرتِ]خود فرستاده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آرزوى مرگ نكن؛ چرا كه اگر اهل بهشت باشى، زنده ماندن برايت بهتر است و اگر از اهل دوزخ باشى، چرا براى آن شتاب مى كنى؟

صحيح البخارىـ به نقل از قيس ـ: به ديدن خَبّاب رفتم كه [براى درمان زخمش]هفت مرتبه شكمش را داغ نهاده بود. شنيدم كه مى گويد: اگر نبود كه پيامبر صلى الله عليه و آله ما را از تمنّاىِ مرگْ نهى فرمود، از خدا مرگم را مى خواستم.

مسند ابن حنبلـ به نقل از اُمّ فضل ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله به ديدن عبّاس رفت كه بيمار بود. او آرزوى مرگ كرد. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «اى عبّاس، اى عموى پيامبر خدا! آرزوى مرگ مكن. اگر نيكوكار باشى، بر نيكوكارى خويش مى افزايى و اين، براى تو بهتر است، و اگر گنهكار باشى، چنانچه بيشتر زنده بمانى تا توبه كنى و گناهانت را جبران كنى، باز برايت بهتر است. پس آرزوى مرگ نكن».

مسند ابن حنبلـ به نقل از ابو اُمامه ـ: خدمت پيامبر خدا نشستيم. ايشان ما را اندرز داد [و از خدا و آخرت ياد كرد] و ما منقلب شديم. سعد بن ابى وقّاص به گريه افتاد و بسيار گريست و گفت: كاش مُرده بودم. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «اى سعد! در حضور من، تمنّاى مرگ مى كنى؟!» و اين جمله را سه بار تكرار كرد. سپس فرمود: «اى سعد! اگر براى بهشت آفريده شده باشى، پس چنانچه عمرت طولانى باشد و كردار نيك كنى، اين برايت بهتر است».

المستدرك على الصحيحينـ به نقل از حسن ۵ ـ: حَكَم بن عمرو غِفارى گفت: الهى طاعون بگيريم! مردى از ميان جمع گفت: چرا اين را مى گويى، در حالى كه من از پيامبر خدا شنيدم كه مى فرمايد: «هيچ يك از شما نبايد به خاطر گزندى كه به او رسيده، آرزوى مرگ كند». حكم گفت: من هم آنچه را شما شنيده ايد، شنيده ام؛ ليكن مى خواهم شش چيز را نبينم: فروختن حكم ۶] ـِ الهى]، فراوانىِ گَزمه ها، فرمان روايىِ كودكان، ريختن خون ها، بُريدن پيوندهاى خويشاوندى، و نوجوانانى كه در آخر زمان مى آيند و قرآن را به آواز مى خوانند.