بلند كردن دست ها

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلام ـ: بر تو باد بلند كردن دست هايت به سوى پروردگارت، و بسيار پشت و رو كردن آنها.

امام حسين عليه السلام:پيامبر خدا، هر گاه درخواست و دعايى مى كرد، دستانش را همچون مستمندى كه غذا مى طلبد، دراز مى كرد.

المعجم الأوسطـ به نقل از ابن عبّاس ـ: پيامبر خدا را ديدم كه در عرفه، دعا مى كند و دستانش را تا سينه اش بالا برده است، آن گونه كه مستمند، غذا مى طلبد.

مسند اسحاق بن راهويهـ به نقل از عايشه ـ: شبى متوجّه شدم كه پيامبر خدا [در اتاق]نيست. در جستجوى او بيرون رفتم. ديدم پيامبر خدا در بقيع، دستانش را به سوى آسمان برداشته است و دعا مى كند.

صحيح مسلمـ به نقل از اَنس ـ: من ديدم كه پيامبر خدا در هنگام دعا، دستانش را بلند مى كرد، به طورى كه سپيدىِ زير بغل هايش ديده مى شد.

كنز العمّالـ به نقل از بَراء بن عازب ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه مشكلى برايش پيش مى آمد و دعا مى كرد، دستانش را بالا مى برد، چنان كه سپيدىِ زير بغل هايش ديده مى شد.

المصنّف، عبد الرزّاقـ به نقل از طاووس ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله قومى را نفرين كرد و دستانش را كاملاً به آسمان برداشت. در اين هنگام، ناقه برگشت. پيامبر صلى الله عليه و آله با يك دستش، آن را نگه داشت و دست ديگرش همچنان به سوى آسمان، بلند بود.

سنن النسائىـ به نقل از اُسامة بن زيد ـ: من در عرفات، بر تركِ پيامبر صلى الله عليه و آله سوار بودم. ايشان، دستانش را به دعا بلند كرد. ناقه اش به يك سو گشت و مهارش افتاد. با يك دستش مهار را گرفت و دست ديگرش، همچنان بالا بود.