در حال اذان گفتن ، محشور مى شود

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مؤذّن ها و كسانى كه اذان او را لبّيك مى گويند (تكرار مى كنند)، در حالى از گورهايشان بيرون مى آيند كه مؤذّن، اذان مى گويد و لبّيك گو، لبّيك مى گويد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آنان كه براى خدا و پاداش او اذان مى گويند، در روز قيامت، اذان گويان از گورهايشان بيرون مى آيند. مؤذّنى كه براى خدا اذان بگويد، هر چيزى (از سنگ و درخت و كلوخ و بشر و هر تَر و خشكى) كه صداى او را بشنود، براى او گواهى مى دهد، و خداوند به اندازه صدارَس او، گناهانش را مى آمرزد و به شمارِ كسانى كه با اذان او نماز مى خوانند، برايش اجر مى نويسد و در فاصله ميان اذان و اقامه، هر درخواستى كند، خداوند به او عطا مى كند: يا در همين دنيا مى دهد، يا براى آخرتش ذخيره مى كند و يا گزند را از او دفع مى نمايد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چون روز قيامت بشود و خداوند عز و جل مردم را در يك دشتْ گرد آورَد، خداوند عز و جل براى مؤذّنان، فرشتگانى از نور مى فرستد كه درفش ها و پرچم هايى از نور را با خود حمل مى كنند و اسب هايى را با خود مى كشند كه افسارهايشان از زِبَرجد سبز است و خورجين هايشان از مُشك تيزبوى. مؤذّنان، بر اين اسب ها سوار مى شوند و روى آنها راست مى ايستند و فرشتگان، آنها را مى كشند و مؤذّنان با تمام توان، صدايشان را به اذان، بلند مى كنند.